Beeld: Canva
Opgebiecht: “Ik voel me verslagen terwijl ik mijn laatste beetje spaargeld overmaak bij de kassa”
Ik stond bij de kassa met een mandje dat nog niet eens vol was. Brood, melk, wat fruit, pasta en een pot saus. Meer niet. Gewoon de standaard dingen voor een paar dagen. De caissière scant alles en zegt het bedrag, ik pin. “Geweigerd.” Saldo op.
“Ik maakte snel het laatste beetje spaargeld over naar mijn hoofdrekening. Geld dat eigenlijk bedoeld was voor noodgevallen. Maar ja… wat is een noodgeval, als je je kinderen eten moet geven?”
Achter me stond een rij. Mensen die zuchten, iemand die op zijn horloge kijkt. Ik voelde mijn gezicht warm worden en hoorde mezelf iets mompelen over dat mijn pas het soms niet doet. Ondertussen wist ik precies wat er aan de hand was. Er stond gewoon niks meer op.
Ik maakte snel het laatste beetje spaargeld over naar mijn hoofdrekening. Geld dat eigenlijk bedoeld was voor noodgevallen. Maar ja… wat is een noodgeval, als je je kinderen eten moet geven? Dat is dus waar ik nu sta.
Sinds kort ben ik alleenstaande moeder. Een eigen plekje, waar ik trots op ben. Maar ook een huur die in mijn eentje ineens een stuk duurder is. Alles komt nu op mij neer. Ik ben al meer gaan werken. Eerst parttime, nu werk ik 36 uur. Ik red het daarmee net. Maar soms aan het einde van de maand dus niet. Alles is duurder geworden. Boodschappen, energie, het leven zelf. En ondertussen moet ik niet alleen voor mezelf zorgen, maar ook voor mijn kinderen.
En dat voelt zo oneerlijk. Ik doe alles wat moet: werk, regelen, doorgaan. En dan is het toch niet genoeg. Ik wil niet dat mijn kinderen het merken. Ik wil dat ze gewoon hun boterham hebben, hun fruit en hun avondeten. Dat ze niet hoeven na te denken over geld. Maar ik wel, elke dag. En bij de kassa komt het dan keihard binnen: het is gewoon op. En ik doe echt alles wat ik kan, maar soms is dat blijkbaar niet genoeg.
Heb jij ook iets op te biechten? Vul dan deze enquête (anoniem) in.
Opgebiecht: De juf trok me apart en toen stortte mijn wereld in
PRAAT MEE MET ANDERE Mama’s in de community
Kom in contact met (aanstaande) ouders, word lid van een geboorteclub en blijf op de hoogte van de ontwikkeling van je kind.
Opgebiecht: mijn buren sturen wéér een appje over mijn kinderen en dit keer knapte er iets
Het Huishoudboekje van Esmee (34): “We hebben een extra huis in Spanje”
Opgebiecht: “Mijn collega keek me nooit meer hetzelfde aan na wat mijn kind zei”
Reacties
Heb jij hier iets over te zeggen? Deel het hieronder.