Beeld: Canva
Opgebiecht: Dit is misschien de meest egoïstische gedachte die ik als moeder heb gehad
Er is altijd wel iemand die iets van me wil: een beker melk, een schone broek, of de vraag waar de afstandsbediening ligt. En in principe kan ik dat allemaal prima aan, ik vind het zelfs fijn dat er mensen op me rekenen. Maar een paar keer per jaar, als het griepseizoen toeslaat, merk ik dat ik er stiekem een beetje naar uitkijk: ziek op de bank liggen en even helemaal niks hoeven.
“Ik ben vast niet de enige die ziek zijn niet alleen vervelend vindt, maar ook een klein beetje vakantie”
De eerste dag is nog ellendig: koorts, hoofdpijn, snotteren. Maar zodra ik me iets beter voel, kan ik het niet laten om het nog een dag te rekken. Voor het eerst in maanden hoef ik de kinderen niet aan te kleden, geen tanden te poetsen, niet te koken. Alleen rust.
Eindelijk kan ik die serie kijken die ik al zo lang wilde zien. Of gewoon lekker doelloos scrollen op mijn telefoon. Of dat boek lezen dat al weken ligt te verstoffen. En dan die kinderen die lief bij me komen met sapjes of een voorzichtige kroel. Mijn man die de hele dag thee met honing en warme soep komt brengen. Ik vind al die aandacht heerlijk. Fantastisch. Is het dan echt zo slecht dat ik daar nog even wat langer van wil genieten?
Ik voel me heus wel een beetje schuldig als ik mijn man beneden hoor rommelen, maar het is zo fijn om even niet degene te zijn die alles draaiende houdt. En is er nu echt iets mis met goed uitzieken? Hierna voel ik me weer helemaal gereset en klaar om de wereld (en mijn gezin) weer aan te kunnen. Ik ben vast niet de enige die ziek zijn niet alleen vervelend vindt, maar ook een klein beetje vakantie.
Denk je dat deze bekentenis opvallend is? Wacht maar tot je leest welke gedachte deze moeder iedere vakantie heeft.
Heb jij ook iets op te biechten? Vul dan deze enquête (anoniem) in.
Nina: “Ik zag mijn zoon iedere week blokkeren, tot de zwemjuf één ding deed”
Nina: “Ik zag mijn zoon iedere week blokkeren, tot de zwemjuf één ding deed”
Froukje: “Mijn kind was ziek, maar de reactie van mijn manager raakte me nog het meest”
Tussen de Lakens met Evi (33): “Ik gaf mijn man een onverwachte opdracht en daar plukken we nog steeds de vruchten van”