Opgebiecht: ik stond met mijn mond vol tanden toen mijn man dit zei over seks tijdens de zwangerschap 

In het begin dacht ik nog dat het wel tijdelijk zijn. Eerste trimester, spannend, wennen. Misschien is hij iets voorzichtiger. Maar inmiddels ben ik verder en is er nog steeds… niks. Geen initiatief, geen toenadering, niks. En dat doet iets met me.

Want nu voel ik me alleen nog maar zwanger. Toen ik ernaar vroeg, zei hij: “Ik wil gewoon voorzichtig zijn. Er zit een baby in je.” En toen kwam het: “Het voelt gewoon raar. Alsof er iemand bij is.” Ik wist echt niet of ik moest lachen of huilen. Hallo? Ik ben er ook nog? Ik snap het, er groeit ook letterlijk een baby in mij. Misschien is dat ook een gek idee. Maar dit is nog steeds mijn lichaam en wij zijn nog steeds wij. 

Ik mis het. Niet alleen de seks, maar alles eromheen. Het geflirt, de spanning, het gevoel dat hij me wil. Dat stukje van ons lijkt ineens op pauze te staan. En ik merk dat het me onzeker maakt. Vindt hij me nog aantrekkelijk? Komt dit straks terug? Of blijft dit zo tot na de bevalling… en misschien nog langer?

Ik wil hem niet pushen. Ik wil ook dat hij zich er goed bij voelt. Maar ik wil ook niet doen alsof het me niks doet. Want dat doet het wel. Zwanger zijn verandert al genoeg. Maar dat ons seksleven ook nog eens zou veranderen, had ik nooit verwacht.

Heb jij ook iets op te biechten? Vul dan deze enquête (anoniem) in.