Beeld: Canva
Opgebiecht: Ik heb mijn tweede kind gekregen om mijn relatie te redden
Toen onze oudste geboren werd, stond mijn wereld op z’n kop. Ik hield zielsveel van mijn kind, maar mijn relatie veranderde compleet. We maakten ruzie om alles: wie er minder sliep, wie meer deed in huis, wie het zwaarder had. De liefde was er nog, maar de aandacht voor elkaar verdween. We leefden langs elkaar heen.
“Op een gegeven moment dacht ik: misschien helpt het als we nog een kindje krijgen. Iets dat ons weer verbindt, iets dat ons herinnert aan waarom we ooit verliefd werden”
Op een gegeven moment dacht ik: misschien helpt het als we nog een kindje krijgen. Iets dat ons weer verbindt, iets dat ons herinnert aan waarom we ooit verliefd werden. Ik wist dat het geen oplossing was, maar ergens klonk het hoopvol. Alsof een tweede kindje de band zou lijmen die steeds losser kwam te zitten.
En toen werd ik zwanger. Mijn partner was blij, ik ook. Maar ik voel dat ik het vooral deed om ons te redden. Tijdens mijn zwangerschap groeide die twijfel. We kregen weer ruzie, en alles waar ik bang voor was, kwam terug. Alleen nu met nog meer druk, nog meer slapeloze nachten en twee kleine kindjes die ons nodig hadden.
Ik hou zielsveel van mijn tweede kind, laat dat duidelijk zijn. Maar soms voel ik me schuldig over de reden waarom ik opnieuw moeder werd. Want nee, het redde onze relatie niet. Sterker nog: de komst van ons tweede kindje legde pas echt bloot wat er niet goed zat tussen ons.
We zijn inmiddels uit elkaar, maar proberen er samen te zijn voor de kinderen. En ondanks alles ben ik dankbaar dat ik twee prachtige kinderen heb.
Heb jij ook iets op te biechten? Vul dan deze enquête (anoniem) in.
Opgebiecht: soms heb ik spijt van de keuze waarvan ik dacht dat die me gelukkig zou maken
PRAAT MEE MET ANDERE Mama’s in de community
Kom in contact met (aanstaande) ouders, word lid van een geboorteclub en blijf op de hoogte van de ontwikkeling van je kind.
