Beeld: Canva
Opgebiecht: ik ga al maanden vreemd (en het is niet mijn eerste keer)
Ik ga al vijf maanden vreemd. En nee, dit is niet mijn eerste affaire. Dat voelt heftig om op te schrijven, laat staan om hardop te zeggen. Ik stop dit normaal gesproken weg en deel het alleen met mensen die ik echt vertrouw.
“Mijn man weet dat ik niet altijd trouw ben geweest. Hij trouwens ook niet. We weten van elkaar dat we fouten hebben gemaakt, maar niet alles is uitgesproken”
Op het moment zelf voelde het intens. Ik voelde me gezien en begeerd. Alsof ik er weer even toe deed, los van alles en iedereen. Maar daarna kwam het andere gevoel. Schuld. Twijfel. Het besef dat zo’n verlangen nooit zonder consequenties komt. Uiteindelijk heb ik in beide gevallen besloten te stoppen. Doorgaan was geen optie. Toch zijn ze niet helemaal uit mijn leven verdwenen. Dat maakt het ingewikkeld. Want afsluiten is soms makkelijker gezegd dan gedaan.
Mijn man weet dat ik niet altijd trouw ben geweest. Hij trouwens ook niet. We weten van elkaar dat we fouten hebben gemaakt, maar niet alles is uitgesproken. Niet elke waarheid ligt op tafel. En misschien is dat laf. Of misschien is het zelfbescherming. Vriendinnen die het weten, oordelen niet. Dat had ik niet verwacht. Ze tonen vooral begrip. Herkenning ook. Alsof dit verhaal dichter bij huis ligt dan we vaak willen toegeven.
Hoe ik me er nu over voel, slingert. Soms voel ik verlangen, vooral als ik alleen ben. Soms wil ik alles terugdraaien, alsof ik op rewind kan drukken en een andere afslag kan nemen. Het ironische is: liedjes die ik al mijn hele leven mooi vind, blijken bijna allemaal over liefde, verleiding en verlangen te gaan. Alsof de soundtrack van mijn leven dit verhaal al jaren kende, voordat ik het zelf durfde toe te geven.
Ik weet niet of ik andere keuzes zou maken. Ik weet wel dat het niet zwart-wit is. Dat verlangen niet altijd netjes past binnen afspraken. En dat eerlijk zijn tegen jezelf soms het moeilijkste is wat er bestaat.
Heb jij ook iets op te biechten? Vul dan deze enquête (anoniem) in.
Opgebiecht: ik werd heel boos op het kind van een ander en ik schaam me kapot
PRAAT MEE MET ANDERE Mama’s in de community
Kom in contact met (aanstaande) ouders, word lid van een geboorteclub en blijf op de hoogte van de ontwikkeling van je kind.
Opgebiecht: “Wat begon als een grapje na mijn scheiding, liep compleet uit de hand”
Het Huishoudboekje van Danique (36): “Sinds ik in de ziektewet zit, moeten we echt op alles letten”
Opgebiecht: ik ben zwanger, maar vooral omdat mijn partner zo graag vader wil worden
Reacties
Heb jij hier iets over te zeggen? Deel het hieronder.