
Beeld: Canva
Opgebiecht: “Ik ben jaloers op de band tussen mijn dochter en mijn partner”
“Je verwacht het niet als moeder. Dat je op een dag naar je partner en kind kijkt en denkt: waarom lijkt zij hem leuker te vinden dan mij? Toch is het precies wat deze moeder voelde. En hoe harder ze probeerde om die gedachte weg te duwen, hoe vaker hij terugkwam.”
Dochter vind alles leuker met papa
“Mijn dochter van vier is echt een papa’s kindje. Zodra hij thuiskomt van werk, ben ik compleet vergeten. Dan wil ze alleen nog maar op zijn schoot zitten, samen spelletjes doen of mee naar boven voor het slapengaan. Als ik haar tanden wil poetsen, roept ze: ‘Neeeee, papa moet het doen!’
En natuurlijk weet ik rationeel echt wel dat dit normaal is. Kinderen hebben fases. Maar, soms doet het pijn. Vooral omdat ik degene ben die altijd alles regelt. Ik werk minder, doe de opvang, de schooltrommels, de was, de afspraken, het snotneuzen afvegen om drie uur ’s nachts. En dan voelt het soms alsof híj alle gezelligheid krijgt.”
Een jaloerzie die ze niet durft toe te geven
“Het ergste vond ik nog dat ik me er zó schuldig over voelde. Want wat voor moeder is er nou jaloers op haar eigen partner? Ik durfde het eigenlijk aan niemand te vertellen. Iedereen zegt altijd hoe mooi het is als je kind zo’n goede band heeft met de vader. En dat ís ook mooi. Echt. Maar ondertussen voelde ik me soms gewoon tweede keus.
Laatst had ik een hele dag met haar doorgebracht. Knutselen, speeltuin, samen koekjes bakken. Mijn man kwam thuis, deed letterlijk zijn schoenen nog niet eens uit en zij rende gillend van enthousiasme naar hem toe. Toen voelde ik ineens irritatie opkomen. Niet naar haar, maar naar hem. Terwijl hij daar natuurlijk niks aan kan doen.”
Achter haar jaloezie bleek eigenlijk iets anders te zitten
“Toen ik het uiteindelijk voorzichtig tegen mijn man zei, dacht ik dat hij me overdreven zou vinden. Maar hij zei juist: ‘Volgens mij ben jij gewoon moe en verlang je ook naar waardering.’ En eerlijk? Daar zat veel in.
Want als moeder ben je zo vaak de stabiele factor. Degene die altijd beschikbaar is. Misschien word je daardoor soms ook vanzelfsprekender. Mijn dochter weet dat ik er altijd ben. Bij papa voelt het misschien specialer omdat hij minder thuis is.
Dat besef maakte het gevoel niet meteen weg, maar wel minder zwaar. Ik probeer nu bewust momenten met haar te pakken zonder strijd of vergelijking. Gewoon wij samen. En soms helpt het ook om mezelf eraan te herinneren dat haar liefde voor haar vader niets afpakt van haar liefde voor mij.
Maar goed… als ze vanavond weer roept dat papa haar pyjama moet aantrekken, kan het alsnog best zijn dat ik heel even met mijn ogen rol.”
Heb jij ook weleens jaloerse gevoelens gehad binnen je gezin waar je je eigenlijk voor schaamde?
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!

Reacties
Heb jij hier iets over te zeggen? Deel het hieronder.