Nina: “Een onbekende vader maakte een einde aan de engste minuten van mijn leven”

De paniek

In eerste instantie dacht ik dat ze een paar meter verderop stond. Ik riep haar naam, maar kreeg geen antwoord. Overal om me heen klonk muziek, kinderen gilden van plezier en mensen liepen kriskras door elkaar. Binnen een paar seconden sloeg de paniek toe.

Ik rende langs de attracties, keek achter de suikerspinkraam en speurde de mensenmassa af. Mijn hart bonsde in mijn keel. De minuten leken uren te duren.

Een onbekende vader

Aan de andere kant van de kermis was mijn dochter inmiddels in tranen uitgebarsten. Ze wist niet meer welke kant ze op moest en durfde zich niet meer te verplaatsen. Een onbekende vader zag haar staan en bleef bij haar. Hij vroeg hoe ze heette en waar haar mama was. Tussen haar tranen door wist mijn dochter alleen uit te brengen dat ik een rode jas droeg.

Blijkbaar had hij nog geen paar minuten eerder een vrouw in een rode jas langs de attracties zien rennen. Zijn partner bleef rustig bij mijn dochter, terwijl hij de kant op rende waar hij mij voor het laatst had gezien. Nog voordat ik hem iets kon vragen, riep hij: “Volgens mij zoek jij een klein meisje.”

Toen ik mijn dochter weer zag, voelde ik alle spanning in één klap uit mijn lichaam verdwijnen. Ik rende naar haar toe en sloot haar stevig in mijn armen.

Dat vergeet ik nooit meer

Iedereen zou dit doen. Maar op het moment dat ik de engste minuten van mijn leven beleefde, was hij degene die rustig bleef. Dankzij hem voelde mijn dochter zich veilig totdat ik haar weer in mijn armen kon sluiten.