Bonje: “Mijn beste vriendin vindt overal iets van en ik trek het steeds slechter”

Altijd een advies klaar

Het maakt eigenlijk niet eens uit waar we het over hebben. Er komt altijd wel een mening achteraan.

Laatst appte ik een schattige foto van mijn zoon die op zondagochtend in zijn berenpyjama op de bank lag met zijn iPad. Binnen een minuut kreeg ik een bericht terug over schermtijd en dat haar kinderen dan ‘liever een boekje lezen.’

Een paar dagen later hadden we het over de zomervakantie. Mijn kinderen gaan naar de kidsclub op de camping, zodat mijn man en ik af en toe even kunnen relaxen. Ook daar vond ze wat van: ‘kinderen zijn maar zo kort klein, daar moet je wel van genieten.’

En toen ik vorige week vertelde dat ik na een lange werkdag geen zin meer had om te koken en gewoon een diepvriespizza in de oven had geschoven, kreeg ik direct een lijstje met snelle gezonde alternatieven ‘die echt heel weinig moeite kosten’.

Het zijn telkens van die kleine dingen. Op zichzelf stelt het misschien niet zoveel voor. Maar na verloop van tijd begint het te voelen alsof alles wat ik doe wordt beoordeeld.

Lees ook

Ik schaam me niet om te zeggen dat ik dankbaar ben voor mijn miskraam

Andere vriendinnen

Laatst zaten we met een groepje moeders op een terras toen het gesprek op traktaties kwam. Eén van haar andere vriendinnen vertelde dat ze voor de verjaardag van haar zoon gewoon iets makkelijks had meegenomen naar school omdat ze weinig tijd had.

Mijn vriendin kon het niet laten om te zeggen dat zij daar persoonlijk toch meer moeite voor zou doen. Het werd direct ongemakkelijk.

Je zag die moeder zichzelf bijna verontschuldigen. Op dat moment realiseerde ik me dat ik dat zelf ook vaak doe. Zodra mijn vriendin ergens iets van vindt, voel ik de behoefte om uit te leggen waarom ik een bepaalde keuze heb gemaakt.

En eerlijk gezegd ben ik daar behoorlijk klaar mee.

Ik vertel steeds minder

De laatste maanden merk ik dat ik dingen bewust voor mezelf houd. Niet omdat ik haar niet vertrouw, maar omdat ik geen zin heb in het commentaar dat er vaak achteraan komt.

Als mijn zoon ergens mee worstelt, bespreek ik het liever met iemand anders. Als ik een opvoedkeuze maak waar ik zelf nog niet helemaal uit ben, vertel ik het al helemaal niet meer.

Laatst vroeg ze waarom ik zo weinig deel de laatste tijd. Ik wist niet wat ik moest antwoorden. Moet ik eerlijk zeggen dat ik moe word van alle meningen? Of kwets ik haar daar alleen maar mee?

Want ondanks alles is ze nog steeds een van mijn beste vriendinnen. En juist daarom vind ik dit zo moeilijk.

Heb je zelf ook een bonje waarover je wil delen? Vul hier de vragenlijst (anoniem) in en wie weet verschijnt jouw verhaal op Mamaplaats.