Beeld: Canva
Toen ik zwanger was, wist ik één ding zeker: ik wilde heel graag borstvoeding geven. Ik keek altijd met bewondering naar vrouwen die hun baby voedden en droomde van die bijzondere momenten samen. Maar nu onze zoon Levi een maand oud is, wil ik niets liever dan stoppen met borstvoeding. Alleen vindt mijn man dat ik daar veel te snel over beslis.
Veel zwaarder dan verwacht
Tijdens mijn zwangerschap heb ik me helemaal verdiept in borstvoeding. Ik las boeken, luisterde podcasts en zocht alles uit over de voordelen. Niet omdat ik iets tegen flesvoeding heb, want dat heb ik absoluut niet. Ik vind niet dat flesvoeding slechter is. Dit was gewoon mijn persoonlijke wens.
Ik keek uit naar de voedingsmomenten, naar de bijzondere band die je tijdens het voeden opbouwt en naar het idee dat Levi via mijn moedermelk antistoffen binnen zou krijgen. Ik wilde dit echt heel graag.
Toen Levi werd geboren en de borstvoeding op gang kwam, was ik ontzettend trots. Ik dacht alleen dat het makkelijker zou gaan dan het nu doet.
Ik ben helemaal uitgeput
Levi wil bijna continu aan de borst. Soms lijkt het alsof hij net klaar is en een halfuur later alweer wil drinken. Ik slaap nauwelijks en mijn dagen draaien vrijwel alleen nog om voeden.
Daar komt bij dat mijn borsten veel pijn doen. Ik zie soms op tegen een voeding en merk dat ik mentaal steeds verder achteruitga. Ik huil veel, voel me uitgeput en heb het idee dat ik mezelf langzaam kwijtraak.
Vorige week voelde ik voor het eerst: ik kan dit niet meer. Ik wil overstappen op flesvoeding. Niet omdat ik niet meer achter borstvoeding sta, maar omdat mijn lichaam en hoofd gewoon op zijn.
Hij bedoelt het goed, maar ik voel me niet gesteund
Toen ik dat tegen mijn man vertelde, reageerde hij heel anders dan ik had verwacht. Hij zei niet dat ik móést doorgaan. Hij vroeg alleen of ik zeker wist dat ik deze beslissing niet nam omdat ik op dit moment zo ontzettend moe ben.
Hij herinnerde me eraan hoeveel tijd ik tijdens mijn zwangerschap in dit onderwerp had gestoken. Dat ik zo enthousiast was over de voordelen van borstvoeding en er altijd van overtuigd was dat ik dit graag wilde. “Je wilde dit echt zó graag,” zei hij. “Misschien moet je jezelf nog iets meer tijd geven. Je zit nu midden in de zwaarste periode.”
Ik weet dat hij het lief bedoelt. Hij probeert me niet te controleren en hij heeft ook niets tegen flesvoeding. Volgens hem wil hij alleen voorkomen dat ik straks spijt krijg van een beslissing die ik uit pure uitputting heb genomen. Toch maakt het me boos.
Juist nu heb ik behoefte aan iemand die zegt: “Je hebt het geweldig gedaan. Als jij voelt dat het genoeg is, dan is dat ook goed.” In plaats daarvan voelt het alsof ik mezelf moet verdedigen.
Wat Boerin Annemiek bewust nooit zal doen met haar kinderen
Gevoel van falen
Ik heb hem zelfs gezegd dat ik me niet gesteund voel. Dat vond hij heel pijnlijk om te horen, omdat hij juist dacht dat hij me hielp. En ergens snap ik hem ook wel. Maar tegelijkertijd denk ik: hij hoeft niet ieder uur wakker te worden om te voeden. Hij voelt de pijn in mijn borsten niet en weet niet hoe het is om je lichaam volledig in dienst van iemand anders te hebben.
Iedere keer als hij zegt dat ik nog even moet volhouden, voelt het alsof stoppen gelijkstaat aan falen. Terwijl ik juist het gevoel heb dat ik alles heb gegeven wat ik kon.
Heb jij vragen over borstvoeding? In dit expertartikel van House of Milk lees je hoe je weet of je baby aan één of twee borsten genoeg heeft. Lees het hier.
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Kim Vlug
Hoofdredacteur Mamaplaats
Alice: “Mijn ex gaf onze droomnaam aan zijn dochter met een andere vrouw”
Het Huishoudboekje van Marit en Thijs: “Iedereen wil een boerderij, tot ze horen wat wij iedere maand kwijt zijn”
Kinderen van 1,5 tot 18 jaar gered uit zwaar verwaarloosde woning: ‘Leken wel wilde dieren’
Lieve mama, wat ontzettend vervelend voor je dat je je zo voelt! Als het niet vanzelf gaat kan borstvoeding geven echt een uitputtingsslag zijn. Mijn advies zou zijn, schakel een lactatiekundige om mee te kijken. Als hij telkens heel snel weer komt om te drinken kan het goed zijn dat je niet genoeg melk aanmaakt, dat kan ook deels komen door de stress en vermoeidheid. Ik zou dan absoluut gaan bijvoeden met de fles, want mogelijk krijgt hij niet genoeg nu met alleen borst. Dan komt er een beetje rust in de tent en krijg je hopelijk iets meer slaap, dat is heel belangrijk! en je kunt gewoon borst erbij blijven geven, gewoon een paar flesjes op de dag toevoegen. Je kunt ook kijken hoeveel je kolft en of dat overeenkomt met wat een baby van die leeftijd ongeveer zou moeten drinken. Dat geeft een beetje een beeld. Ik hoop dat je eruit komt en dat het snel beter met jullie gaat!