Beeld: Canva
Mijn beste vriendin is zwanger en vanaf moment één leefde ik natuurlijk helemaal mee. Ik kreeg echo’s doorgestuurd, luisterde naar al haar babynamenlijstjes en wist ongeveer eerder dan haar vriend wanneer de baby schopte. Uiteindelijk vertelde ze me (als één van de eersten!) welke naam het uiteindelijk werd. Ik probeerde enthousiast te reageren, maar eerlijk gezegd schrok ik me kapot.
“Oh… leuk”
Ze keek me helemaal stralend aan toen ze de naam zei: Royce. En ik wist gewoon even niet hoe ik moest reageren. In mijn hoofd dacht ik alleen maar: is dit een grap? Het klinkt misschien gemeen, maar ik vind de naam ontzettend tokkie klinken. Ik denk gewoon meteen aan een jongen met opgeschoren haar, gouden kettinkjes en een trainingspak op z’n tiende.
En natuurlijk voelde ik me daar ook gelijk schuldig over. Hallo, dit is je beste vriendin en die steun je door dik en dun, en blijkbaar ook door een lelijke babynaam. Dus ik deed wat waarschijnlijk iedereen doet in zo’n situatie. Ik glimlachte heel overdreven en zei: “Oooh ja, wel stoer!”
Nu moet ik doen alsof ik hem leuk vind
Sindsdien noemt ze de naam natuurlijk de hele tijd. Ze stuurt gepersonaliseerde spulletjes door, vertelt hoe leuk de naam bij de babykamer past en zegt constant hoe perfect hij voelt. En omdat ik de enige ben die het al mag weten, ben ik ook de enige die steeds opnieuw enthousiast moet reageren terwijl ik vanbinnen nog steeds een beetje ineenkrimp.
En tegelijk denk ik ook: is het niet juist mijn taak als beste vriendin om eerlijk te zijn? Misschien ziet zij zelf niet hoe die naam op andere mensen overkomt en moet iemand haar daar toch voor behoeden. Juist omdat ik dichtbij haar sta.
Tokkie
Maar aan de andere kant: een babynaam is zo persoonlijk. Wat als ik haar er echt mee kwets? Of zij straks boos wordt en vindt dat ik mijn mening gewoon voor me had moeten houden? Het is tenslotte haar kindje, niet het mijne. Misschien zegt dit uiteindelijk meer over mij dan over die naam. Wie bepaalt eigenlijk wat een nette naam is? Hopelijk kan ik me over een paar maanden niet eens meer voorstellen dat hij ooit anders had geheten.
Kreeg jij ook ongevraagd commentaar op de naam van je kind? We horen graag jouw verhaal via info@mamaplaats.nl!
Grote studie onthult hoe gelukkig single moms écht zijn
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Opgebiecht: ik durf niet te zeggen hoe ik echt over mijn tweelingzwangerschap denk
Het Huishoudboekje van Mandy: “Co-ouderschap klinkt eerlijk, maar financieel voelt dat niet zo”
Tussen de Lakens met Stefan (39): “We houden beide van experimenteren en proberen dus ook zo nu en dan iets nieuws”
Reacties
Heb jij hier iets over te zeggen? Deel het hieronder.