Beeld: Canva
Tijdens mijn zwangerschap kreeg ik misschien wel honderd keer dezelfde vraag: “Hebben jullie de naam al?” Mijn antwoord was steeds hetzelfde: bijna. We hadden een lijstje met favorieten, maar hoe vaak we het ook bespraken, we kwamen er niet uit. Uiteindelijk besloten we iets te doen wat veel mensen gek vonden: we zouden pas een knoop doorhakken als onze dochter er was.
We wilden niets overhaasten
Mijn man en ik hadden allebei een andere smaak. Hij hield van klassieke namen, terwijl ik juist viel voor namen die net iets minder vaak voorkomen. Na maanden twijfelen bleven er uiteindelijk twee namen over. Iedere week wisselden we van favoriet.
Zelfs toen mijn bevalling begon, wisten we nog steeds niet welke naam het zou worden. Dat gaf ons verrassend genoeg juist rust. We hadden geen haast. Ze zou haar naam haar hele leven dragen, dus één extra dag maakte wat ons betreft echt geen verschil.
Iedereen wilde haar naam weten
Nog geen uur na de bevalling kregen we de verwachtte vragen om onze oren. De verpleegkundige vroeg hoe onze dochter heette. Mijn schoonouders stuurden een appje. Vriendinnen wilden natuurlijk meteen weten welke naam we hadden gekozen. Iedereen was nieuwsgierig.
Wij antwoordden steeds hetzelfde: “Dat weten we nog niet.” Sommige mensen vonden dat bijzonder. Anderen moesten erom lachen. Maar voor ons voelde het goed. We wilden eerst gewoon genieten van onze dochter, zonder meteen een beslissing te hoeven nemen waar we misschien spijt van zouden krijgen.
Kelly over haar traumatische bevalling na HELLP
Toen gebeurde er iets wat we nooit vergeten
De volgende ochtend lag ze in mijn armen. Mijn man zat naast mij op de bank, en hij zei ineens één van de twee namen die nog op ons lijstje stonden. Op datzelfde moment deed onze dochter langzaam haar oogjes open. Ze gaapte een keer en leek heel even onze kant op te kijken.
Begrijp me niet verkeerd: het zal allemaal wel toeval zijn. Maar desondanks zeiden we allebei: “Volgens mij is dit gewoon haar naam.” Ik begon de naam ook te ’testen’, en het voelde goed. Onze keuze was gemaakt. Met volle overtuiging appten we naar familie en vrienden, ontmoet ons lieve meisje: Noémi. En TROTS dat we waren!
Romy dacht een originele naam te hebben bedacht voor hun zoon, tot ze naar Spanje verhuisden. Benieuwd naar het hele verhaal?
Wil jij ook iets delen over de naam van je kind? We horen graag jouw verhaal via info@mamaplaats.nl!
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Kim Vlug
Hoofdredacteur Mamaplaats
Simone ontdekte wat haar dochter Yara (3) met autisme deze zomer écht nodig heeft
Caroline Mol voelt overleden dochter Donna even heel dichtbij: “Ik wist dat dit een teken was”
Iedereen denkt dat een naam van drie letters saai is, totdat ze die van onze zoon horen
Reacties
Heb jij hier iets over te zeggen? Deel het hieronder.