Beeld: Canva

Nova Mulder

Redacteur

Toen ik zwanger was van ons tweede kindje, wist ik één ding zeker: de namen van onze kinderen moesten mooi bij elkaar passen. Niet hetzelfde, maar wel alsof ze uit hetzelfde gezin kwamen. Dat leek me gezellig en kloppend. Pas na de geboorte ontdekte ik dat we daarin misschien iets té goed waren geslaagd.

Wat bijzonder, een jongen en een meisje als tweeling.

Twee namen die wel héél goed bij elkaar passen

Onze oudste heet Mila. Toen haar broertje werd geboren, kozen we voor Milan. We vonden het prachtig. De namen hebben dezelfde zachte klank, voelen vertrouwd en allebei modern zonder overdreven populair te zijn.

De eerste dagen kregen we vooral lieve reacties. Tot de eerste keer dat iemand vroeg: “Zijn het een tweeling?” Ik moest lachen. Er zit bijna drie jaar tussen.

Maar daarna gebeurde het weer. En weer. Op de camping, bij de supermarkt, op het consultatiebureau en zelfs tijdens de eerste schooldag van Mila. Mensen hoorden hun namen achter elkaar en trokken direct dezelfde conclusie.

“Wat bijzonder, een jongen en een meisje als tweeling.” Nee dus.

Lees ook: Ik koos bewust een lieve meisjesnaam, maar iedereen denkt dat mijn dochter een jongen is

Achteraf had ik er misschien beter over nagedacht

Inmiddels reageren we er bijna niet meer op. Soms verbeter ik mensen nog, soms laat ik het gewoon gaan. Het is natuurlijk geen ramp, maar ik had eerlijk gezegd nooit verwacht dat namen zóveel invloed konden hebben op hoe mensen naar je gezin kijken.

Achteraf snap ik het ergens wel. Mila en Milan lijken ontzettend op elkaar. Als ik de namen snel achter elkaar uitspreek, hoor ik zelf ook hoe klein het verschil eigenlijk is.

Toch zou ik hun namen niet meer veranderen. We vinden ze nog steeds allebei prachtig en ze passen perfect bij onze kinderen. Alleen zou ik ouders die nog midden in de babynamenjacht zitten wel één tip willen meegeven: spreek de namen die je mooi vindt een paar keer hardop achter elkaar uit. Want wat op papier een subtiel verschil lijkt, klinkt in het dagelijks leven soms verrassend veel hetzelfde.

Misschien is dat voor jou juist precies wat je zoekt. Maar als je niet de rest van je leven wilt uitleggen dat je kinderen géén tweeling zijn, is het wel iets om even bij stil te staan.