Ava: “Ik nodigde mijn moeder uit bij de bevalling, maar haar telefoon verpestte het moment”

Ik zag het helemaal voor me

Natuurlijk zou mijn vriend erbij zijn, maar mijn moeder had zelf meerdere kinderen gekregen en ik dacht dat zij me op een manier kon steunen die niemand anders zou kunnen. Ik had een heel romantisch beeld in mijn hoofd. Dat ze mijn hand zou vasthouden, me moed zou inspreken en dat ik na de bevalling meteen in haar armen zou kunnen huilen. Zij zou degene zijn op wie ik even kon leunen als het zwaar werd.

Maar al vrij snel merkte ik dat haar aandacht ergens anders lag.

Ze pakte steeds haar telefoon. Eerst maakte ze een paar foto’s, wat ik nog heel begrijpelijk vond. Het is tenslotte een bijzonder moment. Alleen bleef het daar niet bij. Iedere keer als ik mijn ogen opende, zag ik haar weer met haar telefoon voor haar gezicht. Ze maakte foto’s, filmpjes en legde werkelijk alles vast. Mijn weeënstorm werd uitgebreid vastgelegd, mijn vriend die naast me zat, de verloskundige en zelfs momenten waarvan ik achteraf dacht: waarom moest dit gefilmd worden?

Op een gegeven moment hing ze zelfs tussen mijn benen foto’s te maken terwijl ik aan het persen was. Ik voelde me zo kwetsbaar, maar ik had simpelweg de kracht niet om te zeggen dat ze moest stoppen. Ik kon amper praten van de pijn en bleef mezelf voorhouden dat ik het later wel zou bespreken.

Lees ook

Na drie ICSI-trajecten stortte Daniella volledig in 

Ik wilde geen foto’s, ik wilde mijn moeder

Toen onze dochter Ella eindelijk geboren werd, voelde ik vooral opluchting. Ik had maanden uitgekeken naar dat eerste moment. Niet alleen naar het ontmoeten van mijn dochter, maar ook naar de knuffel van mijn moeder. Ik wilde even samen huilen, haar vasthouden en voelen dat we dit samen hadden meegemaakt.

Maar ook toen kreeg haar telefoon nog voorrang. Ze maakte foto’s van Ella, van mij, van mijn vriend en van alles wat er in de kamer gebeurde. Ik bleef maar wachten tot ze haar telefoon weg zou leggen en me gewoon eens stevig zou vasthouden.

Ik had haar aandacht nodig

Pas later heb ik tegen mijn moeder gezegd hoe vervelend ik het vond. Ze schrok er zichtbaar van. In haar ogen deed ze juist iets moois. Ze wilde zoveel mogelijk herinneringen vastleggen, zodat we die later nog eens terug konden kijken.

Ik moet ook eerlijk zeggen: inmiddels ben ik blij dat sommige foto’s er zijn. Als ik ze nu zie, komen alle emoties van die dag weer terug en dat is ergens ook heel bijzonder. Maar dat verandert niets aan hoe ik me op dat moment voelde. Ik had geen fotograaf nodig, ik had mijn moeder nodig. Als ik ooit nog een keer ga bevallen, weet ik wat er wel in mijn bevalplan komt: geen telefoons.

Ook iets meegemaakt in een appgroep, via social media, een datingapp, of via je telefoon? Meld je App Drama hier (anoniem) aan, en wie weet verschijnt je verhaal binnenkort op Mamaplaats!

Ook benieuwd hoe één appje van een schoonmoeder een complete zwangerschapsaankondiging verpestte? Lees dan ook het verhaal van Mieke, die haar grote nieuws net iets anders had voorgesteld.