Beeld: Persoonlijk
Ik verloor mijn zoontje Miles (4): “Rouw is liefde die nergens meer naartoe kan”
Vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken: rouw en verdriet. We verliezen iemand die een onmisbaar onderdeel van ons leven was. Dat kan een vader of moeder zijn, een opa of oma, een oom of tante, een vriend of vriendin. En soms zijn er ouders die een kind verliezen. Een verlies dat tegen alle verwachtingen van het leven ingaat. Een afscheid dat geen enkele ouder ooit zou moeten meemaken. En toch ben ik zo’n ouder. Ik weet dat ik hierin niet de enige ben. En daarom maak ik dit onderwerp bespreekbaar.
Je verliest zoveel meer dan alleen je kind
Een verlies zoals dat van mijn zoontje Miles (4) past niet binnen de natuurlijke volgorde van het leven. Als alleenstaande moeder verwacht ik dat ik mijn kind kan zien opgroeien. Dat we samen herinneringen maken, mijlpalen beleven en samen een toekomst opbouwen. Niet dat ik al zo vroeg afscheid van hem moest nemen.
Met het verliezen van een kind verlies je zoveel meer dan alleen het kind. Je verliest ook alles wat nog had moeten komen. Alle momenten die nooit meer zullen plaatsvinden en alle herinneringen die nooit meer gemaakt kunnen worden. Dat maakt het verlies van een kind voor veel ouders zo allesomvattend.
“De liefde voor iemand eindigt niet bij een overlijden. Die liefde draag je nog altijd met je mee”
Wat ik heb geleerd
Pas wanneer het je zelf overkomt, begrijp je hoe diep rouw kan gaan en hoe intens verdriet en gemis kunnen voelen. Het verandert je dagelijkse leven en je kijk op de toekomst. Maar wat ik in dit eerste jaar van rouw heb geleerd, is dat rouw eigenlijk liefde is die nergens meer naartoe kan. Want de liefde voor iemand eindigt niet bij een overlijden. Die liefde draag je nog altijd met je mee. Alleen kun je die liefde niet meer geven aan degene die je zo mist.
Een plek om je verhaal te delen
Met deze pagina wil ik ook een plek creëren waar jullie je verhaal kunnen delen. Een plek waar ruimte is voor jullie gevoelens, ervaringen en herinneringen. Ik merk zelf dat het mij helpt om mijn gedachten en gevoelens van me af te schrijven. Misschien helpt het jullie ook om ze juist hier te delen. Soms is het al fijn als er gewoon iemand is die luistert of begrijpt wat je doormaakt.
Wie was die bijzondere persoon voor jou?
Liefs, Erica
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Erica | @ericaa_vb
MP Creator
Ik ben Erica (34), alleenstaande mama van Miles, mijn grote liefde, die ik moet missen sinds hij vorig jaar (2025) op vierjarige leeftijd overleed aan kanker. Ik deel over liefde, rouw en hoe herinneringen hem levend houden in alles wat ik doe. Tussen verdriet en dankbaarheid probeer ik stap voor stap het leven opnieuw vorm te geven. Ik houd van reizen, kleine geluksmomenten en ben stiekem verslaafd aan Vinted. Als laatste heb ik een hele hechte band met mijn tweelingzus.
Iris: “De eindmusical van mijn dochter liep door één persoon uit op een compleet drama”
Maya: “Mijn kleinzoon is waarschijnlijk de enige in Nederland met deze naam”
Boer zoekt vrouw-Roel en Simone delen de bijzondere reden achter de naam van hun pasgeboren zoon
Reacties
Heb jij hier iets over te zeggen? Deel het hieronder.