joyce-mol: “Frankrijk met twee kinderen is niet perfect”

De droom van “anders leven”

Toen we besloten om naar Frankrijk te verhuizen, voelde het als een roep.
Meer leven vanuit de natuur.
Meer rust.
Meer aanwezigheid met onze kinderen.

Weg van de drukte.
Weg van het moeten.
Meer terug naar de essentie.

En op veel manieren is dat ook precies wat we vonden.

Langzame ochtenden.
Buiten zijn als vanzelfsprekend.
Een leven dat minder gehaast voelt.

Maar ook: twee kinderen, geen netwerk

Wat je niet altijd ziet op foto’s…

Is dat we hier geen familie om de hoek hebben.
Geen opa of oma die even kan oppassen.
Geen vriendin die spontaan langskomt.

Gelukkig hebben we wel een gastouder waar we altijd op terug kunnen vallen. Maar over het algemeen doen we alles zelf.

Met twee kinderen betekent dat:
bijna… altijd “aan” staan
weinig echte pauze
schakelen tussen werk en moederschap
En sommige dagen… zijn gewoon intens.

Het echte leven ertussenin

Er zijn dagen dat ik denk: dit is precies waarom we hier zijn.

Als de zon ondergaat en we samen buiten eten.
Als de kinderen vies en vrij zijn van het spelen.
Als alles even klopt.

Maar er zijn ook dagen dat ik me moe voel.
Dat ik verlang naar gemak.
Of gewoon even hulp.

En dat is misschien wel de realiteit van wonen in het buitenland:

Het vergroot alles.

De mooie momenten worden nóg mooier.
Maar de uitdagingen voel je ook sterker.

Wat het me leert als moeder

Wat dit leven me vooral heeft gebracht… is vertragen.

Ik kan minder leunen op de buitenwereld.
Dus ik keer meer naar binnen.

Naar mijn lichaam.
Naar mijn energie.
Naar wat ik nodig heb om er echt te kunnen zijn.

En dat is niet altijd groots.

Soms is het:

even ademen voordat ik reageer
mijn lichaam voelen in plaats van doorgaan
accepteren dat niet alles perfect hoeft

Een ander soort rijkdom

We hebben misschien minder “support” dan we in Nederland zouden hebben gehad.

Maar we hebben iets anders teruggekregen.

Tijd.
Ruimte.
Verbinding.

Onze kinderen groeien op dichtbij de natuur.
Ze leren luisteren naar hun lichaam, hun ritme.

En misschien is dat wel de grootste rijkdom die we ze kunnen geven.

Als familie dan ook komt, is het contact intenser. We zijn echt met aandacht met elkaar.

Waarom de chaos van het ouderschap ook gewoon normaal is en kan aanvoelen als rust

Wonen in Frankrijk met twee kinderen is niet perfect.

Het is soms rommelig.
Soms intens.
Soms precies wat we nodig hadden.

En misschien is dat wel het echte leven.

Niet de perfecte versie die je online ziet,
maar de eerlijke, zachte, chaotische werkelijkheid daartussenin.”