Beeld: Persoonlijk

Redactie Mamaplaats

Toen Cynthia (33) moeder werd, veranderde niet alleen haar leven, maar ook haar relatie. Wat begon als kleine twijfels groeide langzaam uit tot het besef dat ze zichzelf compleet was kwijtgeraakt. De scheiding voelde als falen, zeker omdat ze haar zoontje zo graag het gezin wilde geven dat ze zelf als kind moest missen. Toch bleek juist dat pijnlijke einde uiteindelijk ook een nieuw begin.

Ging ik deze relatie opgeven zodat ik mezelf niet volledig zou kwijtraken?

Het moederschap vergrootte alles uit

We waren bijna negen jaar samen toen ik steeds sterker voelde dat er iets niet goed zat in onze relatie. Zeker nadat we ouders werden van ons zoontje. Ik wilde koste wat kost vasthouden aan het gezin waar ik altijd van had gedroomd.

Al langere tijd voelde ik dat dingen niet lekker liepen tussen ons. Pas later begreep ik dat ik daar zelf ook een aandeel in had. Toen ons zoontje werd geboren, werd alles alleen nog maar meer uitvergroot. Kinderen laten je direct zien waar iets niet klopt. Ze krijgen ineens vage klachten of laten opvallend gedrag zien. Het voelde gewoon niet goed meer.

Ik zat enorm in tweestrijd. Ging ik deze relatie opgeven zodat ik mezelf niet volledig zou kwijtraken? Of gingen we er alles aan doen zodat ons zoontje zijn veilige basis niet zou verliezen? Tegelijkertijd kwam mijn verlatingsangst omhoog. Ik was bang om alles kwijt te raken, maar daardoor raakte ik juist steeds verder verwijderd van mezelf.

Het voelde enorm als falen. Het gezin waar ik ooit van droomde viel uit elkaar. Ik voelde me schuldig tegenover mijn zoontje, omdat ik het zo anders voor hem had gewild. Zelf weet ik hoe het is om een ouder te missen. Mijn moeder overleed toen ik bijna acht was. Dat wilde ik hem besparen. Later zag ik dat ik ook mijn eigen verdriet en angst op hem projecteerde.

Ik verloor niet alleen mijn relatie, maar ook mijn gezin, mijn koopwoning en mijn werk

Alles kwijtraken en toch opnieuw beginnen

De echte eyeopener kwam toen ik besefte dat het moment waarop ik mezelf volledig kwijt was geraakt, ook het moment was waarop ik mezelf weer begon terug te vinden.

Toen ik weer ging daten en met een coach aan de slag ging, ontdekte ik dat ik zelf bepaalde mannen en daarmee ook bepaalde relaties aantrok. Dat betekende ook dat ik daar invloed op had. Ik kon andere keuzes maken en andere relaties aantrekken. En dat gebeurde ook. Ik ontmoette mijn huidige man. Inmiddels zijn we getrouwd en hebben we samen twee dochters. We zijn nu een samengesteld gezin.

De breuk had enorme impact op mijn leven. Ik verloor niet alleen mijn relatie, maar ook mijn gezin, mijn koopwoning en mijn werk. Ik had na acht jaar in het onderwijs een gastouderopvang vanuit huis opgezet, zodat ik dichter bij mijn zoontje kon zijn.

Ondanks de angst om alles kwijt te raken, gingen er ook nieuwe deuren open. Door de overwaarde van onze woning kon ik tijdelijk minder werken en meer tijd met mijn zoontje doorbrengen. Ook kwam de opleiding tot holistisch therapeut op mijn pad. Dat heeft mijn leven compleet veranderd.

Ik begon aan een diepe reis naar binnen en kwam terecht in de wereld van innerlijk kindwerk, familieopstellingen en NEI. Nu leef ik eigenlijk mijn droom. Misschien moest dit allemaal wel gebeuren zodat ik deze stappen kon zetten.

Waarom een sterke basis zo belangrijk is

Het moederschap verandert je echt. En als je relatie daarvoor al niet stevig genoeg is, dan wordt dat alleen maar zichtbaarder. Ik denk dat veel mannen én vrouwen onderschatten wat voor transformatie een vrouw doormaakt als ze moeder wordt.

Je bent nooit meer dezelfde. Je hormonen gieren door je lijf, je bent aan het herstellen en aan het zoeken naar wie je bent geworden. Zeker als je, net als ik, zelf geen moeder meer hebt, worden er oude wonden opengetrokken waar je je nooit eerder zo bewust van was.

Het is zo belangrijk om een partner naast je te hebben die dat begrijpt. Iemand bij wie je open en kwetsbaar kunt zijn. In mijn huidige relatie zie ik opnieuw hoe mooi en tegelijkertijd confronterend het moederschap kan zijn met twee kleine kinderen van twee en één jaar oud.

Ik heb geleerd om dichter bij mezelf te blijven. Ik spreek mijn wensen, behoeften en grenzen uit en ben niet meer aan het pleasen. Vroeger dacht ik altijd dat vooral de ander moest veranderen, maar nu weet ik dat ik zelf de grootste invloed heb.

Wat Cynthia andere ouders wil meegeven

Wat ik andere ouders wil meegeven? Praat met elkaar. Deel wat er in je omgaat en wat je nodig hebt van de ander. Maar werk ook aan jezelf. Alles wat de ander in jou triggert, zegt vaak iets over wat er in jezelf nog aandacht nodig heeft.

Je kunt niet verwachten dat de ander dat voor je oplost. En als iemand echt van je houdt, groeit diegene met je mee. Gebeurt dat niet, dan mag je ook voor jezelf kiezen. Hoe verdrietig die keuze soms ook is.

Dit is een ingezonden verhaal van Cynthia.