Beeld: Persoonlijk
Deborah: “Ik heb weinig vriendinnen en dat voelde lang als falen”
Ik ben bijna 40 en heb eindelijk geaccepteerd dat ik maar twee echte vriendinnen heb, waarvan ik niet eens hun beste vriendin ben. Lange tijd vond ik dat gek en zelfs een beetje pijnlijk. Want hoe zit dat dan met al die verhalen over beste vriendinnen, hechte clubjes en grote vriendengroepen?
Anders
Soms sprak ik af met iemand en voelde ik dat ik niet helemaal mezelf kon zijn. En als ik dan weer thuis kwam, voelde ik me niet opgeladen, maar moe en leeg.
Ik merkte het vooral op momenten dat ik met grotere groepen was, op feestjes of verjaardagen. Ik stond er wel, maar ik had het niet naar mijn zin zoals de rest. Dan voelde ik me zo anders. Ik kwam thuis en voelde me leeg van alle oppervlakkige gesprekken. Ik had niet echt mezelf kunnen zijn. Dat was het moment dat ik dacht, misschien ben ik gewoon anders hierin.
Verlangen naar meer
Het heeft me lang laten verlangen naar meer vriendinnen en het gevoel gegeven dat ik hierin alleen was. Dat maakte me soms best eenzaam, ook al had ik mensen om me heen. Ik vond het ook lastig om er alleen op uit te gaan, met of zonder kinderen. Die drempel voelde hoog.
“Ik heb moeten leren dat het oké is om weinig vriendinnen te hebben of geen grote vriendengroep. Dat het niet zegt dat je minder leuk bent”
Deborah
Leren accepteren wat er is
Wat ik nu weet, is dat er veel meer vrouwen zijn die dit voelen, alleen praten we er niet zo vaak over. Ik heb moeten leren dat het oké is om weinig vriendinnen te hebben of geen grote vriendengroep. Dat het niet zegt dat je minder leuk bent.
Het verlangen en verdriet dat je kunt hebben naar een hechtere vriendschap, of überhaupt een vriendschap, mag er echt zijn. Er zijn veel vrouwen die dit precies zo voelen. En je kunt er ook echt helemaal oké mee leren zijn.
Dichter bij mezelf
Als ik nu terugkijk, heeft dit mij veranderd. Ik heb geleerd om mezelf weer op de eerste plaats heel erg leuk te vinden. En dat we met veel zijn, en dat als we daar eerlijk over zijn, dat voor veel verbinding kan zorgen.
Dit is een ingezonden verhaal van Deborah.
Het Huishoudboekje van Danique (36): “Sinds ik in de ziektewet zit, moeten we echt op alles letten”
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Noah leeft met FNS en voedt haar dochter alleen op: “Mijn zwaarste dagen krijgt zij nooit mee”
Wendy kreeg een kind met twee vaders: “We wisten meteen: dit klopt”
Harriët verbrak het contact met haar moeder: “Ik voelde me verloren en alleen”
🩷🩷