Beeld: matrescentiecoach_yonne

matrescentiecoach_yonne: “Mama ben je blij?” Ik zei ja, maar moest even nadenken

“Een tijdje geleden vroeg mijn dochter me: “Mama, ben jij blij?” Ik zei ja. Maar ik moest even nadenken.

Want blij van haar? Absoluut. Dat is niet de vraag.

Maar blij van mezelf, van wie ík ben, van wat ík doe, van wat mij energie geeft buiten het moederschap? Dat antwoord kwam lange tijd minder snel.

Voor ik moeder werd wist ik dat precies. Wat me blij maakte. Wat ik wilde. Wat van mij was.

Moederschap verandert je. Van binnen. En ergens in die transformatie verschuift ook de vraag: wat maakt mij nog blij, niet als moeder, maar als mens?

Ik antwoordde eerlijk: “Ja, lieverd. Maar mama is ook nog aan het ontdekken wat haar blij maakt, buiten jou om.”

Ze keek me aan alsof ik iets raars zei. Misschien is dat ook wel het mooie ervan.

Inmiddels heb ik daar veel meer zicht op gekregen. Maar het heeft wel wat gevraagd om die vraag serieus te nemen.

Herken jij dat? Dat blij zijn van je kinderen vanzelfsprekend is, maar dat de vraag wat jóu blij maakt, even anders is geworden?”

Dit is een verhaal van matrescentiecoach_yvonne

Persoonlijk

Deel 1 – Door de zorg voor haar zoon met autisme belandde Jill in een depressie

kinderen niet dwingen om te begroeten foto van nelley en kids
Persoonlijk

Nelley dwingt haar kinderen niet om iedereen te begroeten: “Niet iedereen snapt dat”

drieling
Persoonlijk

Marieke wilde een tweede kindje, toen bleek ze zwanger van een drieling

Reacties

Heb jij hier iets over te zeggen? Deel het hieronder.

Geef een reactie

WhatsApp
Facebook
X
LinkedIn
Email