Beeld: Persoonlijk

Nova Mulder

Redacteur

Natasja (35) merkte na heftige jaren op privé en werkgebied dat ze zichzelf steeds verder kwijtraakte. Na een eerdere burn-out viel ze opnieuw deels uit op haar werk. Ze besloot hulp te zoeken bij een coach die werkt met patronen en familiesystemen. Tijdens dat traject ontdekte ze niet alleen meer over zichzelf, maar ook over de moeder die ze voor haar dochters wil zijn.

Natasja voelde dat er iets moest veranderen

“Na heftige jaren op zowel privé als werkgebied merkte ik dat ik mezelf volledig verloren was. Jaren geleden heb ik al eens een burn-out gehad en ook nu was ik deels uitgevallen op mijn werk. Ik merkte dat ik steeds tegen dezelfde dingen aan bleef lopen en dat alleen praten met iemand voor mij niet voldoende was.

Daarom ben ik gestart met een coach voor vrouwen. Zij richt zich voornamelijk op patronen en het familiesysteem. Ik ging een traject van drie maanden met haar aan en werkte heel hard aan mezelf.

Het doorbreken van familiepatronen

Omdat ik mezelf aan het verliezen was, kon ik ook niet de beste versie van mezelf zijn voor mijn dochters. Daarnaast wilde ik mijn familiepatronen niet doorgeven aan mijn eigen kinderen. Ik vond dat het mijn verantwoordelijkheid was om die patronen te doorbreken.

Door aan mezelf te werken, kwam er weer meer ruimte om een betere moeder te kunnen zijn. Ik voelde dat het tijd was voor veranderingen. Zo heb ik een andere baan gekozen en zorg ik ook daarin veel beter voor mezelf. Binnen ons gezin merk ik dat ook. Ik kan mijn grenzen beter aangeven en keuzes maken die goed zijn voor mij.

Loslaten

Wat me het meest is bijgebleven, is dat ik dingen veel beter kan loslaten. Voorheen kon ik heel lang in situaties blijven hangen en voelde ik de spanning in mijn hele lijf. Nu kan ik veel beter schakelen. Ik voel wanneer iets van mij is en wanneer iets van een ander is. Als het van een ander is, hoef ik er niets meer mee. Dan is het niet mijn verantwoordelijkheid.

Ik durf dit nu ook veel sneller uit te spreken

Natasja (35)

Daarnaast vind ik het belangrijk dat mijn dochters binnen het familiesysteem op de juiste plek staan. Ik benoem het als ik merk dat mijn dochter voor mij wil zorgen, bijvoorbeeld wanneer ik verdriet heb om het overlijden van mijn oma. Op die manier bescherm ik haar door haar op haar eigen plek te laten staan.

Natasja leerde zachter naar zichzelf te kijken

Als ik nu terugkijk, zie ik hoeveel er veranderd is. Ik ben liever en zachter voor mezelf geworden. Als mijn strenge stemmetje weer begint te praten, weet ik dat ik daar iets tegenover mag zetten. Dan denk ik aan mezelf als klein meisje. Ik word verdrietig als ik besef hoe streng dat kleine meisje soms wordt toegesproken. Dat gun ik haar niet.

Het is mooi dat we iedere dag mogen blijven leren en onszelf mogen ontwikkelen. We mogen de ruimte vinden om de beste versie van onszelf te worden. Maar het is wel aan jezelf om dat te doen. Je bent verantwoordelijk voor je eigen leven.

Mijn coach heeft mij enorm veel handvatten gegeven, maar zij fixt mij niet. Ik kan alleen mezelf helpen. Dat blijft een proces. De ene dag gaat dat beter dan de andere dag. Het verschil is dat ik het nu voel, herken en weet hoe ik ermee om kan gaan.

Je kunt je kinderen niet altijd volledig traumavrij opvoeden. Ook als je denkt dat je het fantastisch doet als ouder, kan het beeld van je kinderen later heel anders zijn. De enige invloed die we daarop hebben, is iedere dag opnieuw kiezen voor wat wij denken dat het beste is. En dat hebben we zelf in de hand.

Dit wil ze andere ouders meegeven

Hoe lief en goed je voor je eigen kinderen bent, zo lief en goed mag je ook voor jezelf zijn. Ook jij bent ooit klein geweest en dat kleine meisje zit nog altijd in je. Wees lief voor jezelf. Dat is ook het voorbeeld dat je aan je kinderen wilt meegeven.”

Dit is een ingezonden verhaal van Natasja.