Carlijn maakt zich zorgen om de groei van zoontje Joas

Ontwikkeling

“Eigenlijk zagen ze bij het consultatiebureau al langer dat Joas wat achterliep in zijn groei en gewicht. Hij volgde zijn eigen lijntje en dat was voor toen prima. Maar bij de laatste controle zagen ze dat er weinig groei meer in zat. Omdat hij zich verder goed ontwikkelde, spraken we af om na een paar maanden een extra controle te doen. Na die controle bleek dat zijn groei iets omhoog was gegaan, maar zijn gewicht niet.

“Voor een jongen is dat best aan de kleine kant. Daar maak ik me wel een beetje zorgen om”

Carlijn

Het telefoontje

Mijn moeder was met hem mee naar die afspraak, omdat ik een extra dag moest werken in mijn salon vlak voor mijn zwangerschapsverlof. Ze vertelden haar dat ze contact met me zouden opnemen. Afgelopen maandag werd ik gebeld dat ze ons toch wilden doorverwijzen naar de kinderarts in het ziekenhuis.

Voor mij is dat niet helemaal nieuw. Ik ben zelf vroeger ook altijd onder behandeling geweest van een kinderarts, omdat ik achterliep met groeien. Ik ben uiteindelijk 1,64 geworden en mijn man is ook niet extreem lang, dus het zit ergens ook wel in de familie.

Zorgen

Het consultatiebureau gaf aan dat als Joas deze curve blijft volgen, hij ongeveer 1,66 zou worden. Voor een jongen is dat best aan de kleine kant. Daar maak ik me wel een beetje zorgen om. Zelf heb ik het idee dat er niets ernstigs aan de hand is en dat hij gewoon wat kleiner is. Maar toch hoop ik voor hem dat hij langer wordt dan dat ze nu verwachten.

“Na mijn post kreeg ik ontzettend veel reacties van moeders die hetzelfde hebben meegemaakt met hun kindje. Dat laat toch zien dat je niet de enige bent”

Carlijn

Op weg naar het ziekenhuis

Binnenkort worden we gebeld voor een afspraak bij de kinderarts. Dan gaan ze onderzoeken doen. Volgens mij kijken ze onder andere naar de botgroei, om te zien hoever hij achterloopt en hoe lang ze verwachten dat hij nog doorgroeit. We hebben nog geen idee wat ons precies te wachten staat. We laten het op ons afkomen en proberen ons zo goed mogelijk te laten informeren.

Herkenning

Mijn moeder herkent het heel erg, omdat ze dit met mij ook heeft meegemaakt. Dat geeft ergens wel een beetje rust. Verder weten we eigenlijk nog niet zoveel.

Na mijn post kreeg ik ontzettend veel reacties van moeders die hetzelfde hebben meegemaakt met hun kindje. Ik kreeg veel verhalen en ervaringen doorgestuurd en dat vond ik echt heel prettig. Het laat toch zien dat je niet de enige bent.”

Dit is een ingezonden verhaal van Carlijn.