Kim: “Ik houd van mijn kinderen, maar raakte mezelf compleet kwijt”

Verdwaald

Ik stond voor de spiegel en herkende mezelf niet meer. Natuurlijk verandert je lichaam na een zwangerschap, het is letterlijk een huisje geweest. Maar ik zou liegen als ik zeg dat ik daar geen moeite mee had. Ik zag geen vrouw meer, maar een ‘verdwaalde’ mama. Niet alleen fysiek, na drie zwangerschappen in zes jaar tijd, maar vooral vanbinnen. Mijn dagen draaiden om zorgen, regelen en doorgaan en ergens onderweg was ik mezelf kwijtgeraakt. Dat voelde dubbel. Want ik hou intens van mijn kinderen, zij zijn mijn grootste geluk, maar tegelijkertijd miste ik mezelf.

Wat het extra confronterend maakte, was dat ik online ook opmerkingen kreeg over mijn lichaam. Ik deel al jaren mijn leven op Instagram en sinds kort ook actiever op TikTok. In het begin deed dat pijn, het besef hoe gemeen volwassen mensen kunnen zijn. Op een gegeven moment ontwikkelde ik er een soort dikke huid voor en doen die opmerkingen me minder. Toch wilde ik niet blijven hangen in hoe ik me voelde.

“Ik was niet altijd de versie van mezelf die ik voor mijn kinderen wilde zijn. Dat vond ik misschien nog wel het moeilijkst“

Kinderen voelen het aan

Omdat ik mezelf kwijt was, merkte ik dat het moederschap eronder begon te lijden. Ik was sneller moe, had minder geduld en voelde me onzekerder als moeder. En kinderen zijn een spiegel van onszelf. Juist op deze momenten merkte ik dat mijn kinderen dit aanvoelden en hierop reageerden. Ze werden onrustiger en soms opstandiger. En om eerlijk te zijn kon ik dat er eigenlijk helemaal niet bij hebben. Ik was niet altijd de moeder die ik voor mijn kinderen wilde zijn, dat vond ik misschien nog wel het moeilijkst.

Mijn partner zag het ook. Hij ging er heel respectvol mee om, maar ik merkte dat ik zelf botter werd. Ik kon minder hebben. En omdat ik me totaal niet mooi voelde, stond ook onze intimiteit op een laag pitje. En op werk merkte ik het. Ik deed wat ik moest doen, maar het kostte me veel meer energie dan normaal. Dit alles liep uiteindelijk uit op een burn-out.

“Die burn-out was gek genoeg ook een keerpunt. Het dwong me om stil te staan en eerlijk naar mezelf te kijken“

Kim

Van mama naar mij

Die burn-out was gek genoeg ook een keerpunt. Het dwong me om stil te staan en eerlijk naar mezelf te kijken. Om te beseffen dat ik mezelf al die tijd op de laatste plek had gezet. Daar begon mijn proces. Op mijn socials deel ik nu mijn ‘van mama naar mij’-reis. Dat is geen perfecte transformatie, waarin ik mega snel resultaten kan laten zien of als een coach te werk ga. Het is een eerlijk proces. Met onzekerheden, groei en vallen en opstaan.

Ik wil het taboe doorbreken. Opstaan voor mama’s en vrouwen die zich in hetzelfde schuitje bevinden en hen hopelijk motiveren. Een veilige plek creëren waar moeders zich kunnen herkennen. Laten zien dat je jezelf kunt kwijtraken in het moederschap, maar dat je jezelf ook weer kunt terugvinden.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Kim Kroes (@kimmkroes)

Voor jezelf kiezen

Ik merk nu al dat het beter gaat. Dat gaat niet in één keer, maar stap voor stap. Voor mij is dit eigenlijk nog maar het begin, maar wel een begin waar ik trots op ben.

En dat is misschien wel het belangrijkste wat ik wil meegeven aan andere moeders: je bent niet alleen en er is niets mis met je als je je zo voelt. Jezelf een beetje kwijtraken gebeurt vaker dan we denken, alleen praten we er niet genoeg over. Voor jezelf kiezen is geen egoïsme. Juist als jij beter in je vel zit, kun je er ook meer zijn voor je kinderen. Je bent niet alleen mama, je bent óók nog steeds jij.

Dit is een ingezonden verhaal van Kim.