Beeld: mijn-mama-verhaal

Mijn eerste schrijvende stap

Author Picture

Al een week slaap ik slecht, lig ik ’s nachts wakker en ben ik bang om te gaan slapen. Bang voor de enge nachtmerries waarin mijn brein een mengelmoes maakt van realiteit en filmscènes. Waarom?

Vandaag begreep ik het: precies een jaar geleden ging ik voor het eerst naar therapie. Op 9 oktober 2024 startte ik aan mijn reis naar herstel. Toen was ik ook zo onrustig, sliep slecht en wilde ik er niet meer zijn. Nu heb ik tools en acceptatie. Het is een hobbelige weg geweest, nog steeds, dat zal altijd blijven.

Nu, precies een jaar later, heb ik de behoefte om mijn verhaal op te schrijven. Schrijven is mij altijd al beter afgegaan dan praten. Alsof ik schrijvend wél de woorden heb waar ik in een gesprek nooit op kom. Schrijven werkt helend, zeggen ze vaak. Nou, daar kan ik pas iets over zeggen als ik dat gedaan heb. En vandaag heb ik mijn eerste schrijvende stap gezet!

Dit is een verhaal van mijn-mama-verhaal

Mijn naam is Tessa, 30 jaar en ik ben mama van twee prachtige kleintjes. Een nieuwsgierig meisje van 2 en een vrolijke jongen van 1. Na de geboorte kwam ik oog in oog te staan met een postnatale depressie – iets waar ik nog steeds doorheen werk met hulp van therapie. Dit blog is mijn veilige plek om mijn gedachten en ervaringen te delen. Soms zwaar, soms hoopvol, maar altijd eerlijk. Schrijven helpt me om mijn gedachten op een rij te zetten, maar ook om woorden te geven aan een soms onbeschrijfelijk gevoel.

syndroom van Down foto van zoon van hester
Persoonlijk

Toen Hesters zoon werd geboren, kreeg ze een map vol mogelijke risico’s mee

Over mama

Quinty dacht dat het ‘erbij hoorde’, tot ze na haar bevalling volledig instortte

ICSI traject foto van danielle en vriend
Persoonlijk

Na drie ICSI-trajecten stortte Daniella volledig in 

WhatsApp
Facebook
X
LinkedIn
Email