Beeld: Persoonlijk

Redactie Mamaplaats

Toen Amber (30) ontdekte dat ze zwanger was, voelde ze vooral blijdschap. Maar die blijdschap werd al snel overschaduwd door schuldgevoelens, dieettriggers en angst om haar ongeboren baby tekort te doen.

Tijdens haar zwangerschap kreeg ze ook zwangerschapsdiabetes, waardoor eten ineens een dagelijkse mentale strijd werd. Toch heeft deze zwangerschap haar ook iets anders gebracht: meer liefde voor haar eigen lichaam.

Een paar uur later keek ik nonchalant op de test, met de verwachting “niet zwanger” te zien. Maar toch stond daar ineens: zwanger

Amber

Een positieve test

“Op een zondagochtend dacht ik: laat ik eens een test doen. Ik zal vast niet zwanger zijn, maar door een negatieve test te zien zal mijn menstruatie vast wel doorkomen. Een paar uur later keek ik nonchalant op de test, met de verwachting “niet zwanger” te zien. Maar toch stond daar ineens: zwanger.

Wat een intens geluksgevoel had ik. Maar tegelijkertijd dacht ik ook meteen: fack… hoe ga ik een kind groeien en dragen in dit al te grote lichaam? Ik zie er nu al uit alsof ik negen maanden zwanger ben, terwijl ik dat helemaal niet ben.

Extreme misselijkheid en dieettriggers

Door de zwangerschap kreeg ik echt een enorme mentale dieet error. Ineens mag je van alles niet meer eten omdat je zwanger bent. Dat is logisch natuurlijk, maar door de enorme misselijkheid en extreme afkeer van de koelkast, eigenlijk de hele keuken door alle geurtjes, was het echt heel moeilijk om de hele dag gezond te eten.

Van nature ga ik juist heel lekker op een low carb en keto lifestyle. Maar dat mocht ineens niet meer, want je baby heeft koolhydraten nodig om te groeien. Uiteindelijk kon ik alleen maar kale crackers binnenhouden, dus koolhydraten kreeg de baby zeker genoeg binnen.

Alleen door die switch van low carb naar alleen maar carbs kom je extra snel aan. Toen ik met zestien weken zwangerschap ook nog zwangerschapsdiabetes bleek te hebben, moest ik juist weer terug naar mijn low carb eetgewoontes. Aan de ene kant voelde dat fijn en vertrouwd, maar aan de andere kant voelde het alsof ik nóg meer niet mocht eten.

De standaard dingen die je tijdens een zwangerschap niet mag eten vallen dan al af, maar als ik zin heb in een koekje of chocola mag dat ook niet.

“Ik dacht dat ik mijn baby schade toebracht”

Op een gegeven moment hoorde ik op de radio dat zwangere vrouwen met overgewicht vaker risico’s hebben op complicaties bij hun baby, zoals een open ruggetje. Op dat moment dacht ik echt: oh my… ik ben mijn ongeboren kind aan het vermoorden door mijn gewicht en mijn eten.

Gelukkig zit ik bij een superlieve verloskundige praktijk. Zij hebben me echt uitgelegd dat ik mijn kind absoluut niet aan het vermoorden ben door mijn overgewicht. Dat stelde me enorm gerust.

Mijn familie en vrienden zijn gelukkig ook heel lief en zorgzaam voor mij en de ongeboren baby. Deze zwangerschap is natuurlijk niet minder mooi of bijzonder omdat ik dik ben.

Elke twee weken wegen blijft confronterend

Op dit moment ben ik medisch zwanger door de zwangerschapsdiabetes. Natuurlijk helpt mijn overgewicht niet mee om een soepele zwangerschap te hebben. Alles zit eigenlijk voor de zwangerschap al in de weg.

Maar vooral elke twee weken wegen in het ziekenhuis blijft een enorme dieettrigger. De drang om minder te eten kickt dan meteen weer in. Ook helpt het niet dat ik bang ben dat de verloskundige of gynaecoloog misschien een mening heeft over mijn lichaam.

Gelukkig probeer ik zo gezond mogelijk te eten voor mezelf en mijn ongeboren baby. Ik moet nu elke twee uur na een maaltijd mijn glucosewaarden prikken. Dat is natuurlijk niet leuk, maar wel heel leerzaam. Ik zie nu veel beter waardoor mijn glucose stijgt en waardoor het juist stabiel blijft.

Blijkbaar zit het echt in onze generatie om kritisch naar onszelf te kijken, of je nou slank bent of overgewicht hebt

Amber

Overgewicht en zwanger zijn

Door nu met obesitas zwanger te zijn, kijk ik eigenlijk met meer liefde naar mijn lichaam. Ja, het is misschien groot en misschien ben ik niet zwanger zoals ik het ooit voor me zag. Maar ik bén wel zwanger, en daar ben ik enorm trots op.

Ik merk trouwens dat zelfs slanke vrouwen die zwanger zijn zichzelf vaak groot of lelijk vinden. Blijkbaar zit het echt in onze generatie om kritisch naar onszelf te kijken, of je nou slank bent of overgewicht hebt.

Daar moeten we mee stoppen. Er groeit gewoon een baby in je lichaam. Hoe amazing is dat?”

Dit is een ingezonden verhaal van Amber

Meer van Amber volgen? Op Instagram deelt ze eerlijk over haar afvalreis en hoe het is om zwanger te zijn met obesitas. Ook na haar zwangerschap wil ze haar doel weer oppakken om uiteindelijk 50 kilo af te vallen. Je kunt haar volgen via Instagram voor een kijkje in haar echte leven, met alle mooie en moeilijke momenten die daarbij horen.