Kokhalzen vs. stikken bij je baby: dit is het cruciale verschil

Logisch dat je schrikt. Maar kokhalzen en stikken zijn twee heel verschillende dingen. En het is belangrijk dat je het verschil kent.

Kokhalzen is een beschermingsreflex. Het helpt een baby om eten dat te groot of verkeerd zit weer naar voren te werken. Dit reflex zit bij jonge baby’s nog voorin de mond, waardoor ze sneller kokhalzen dan volwassenen.
Tijdens een EHBO cursus vertelde een moeder dat haar dochter kokhalsde op een stukje banaan. Ze wilde haar meteen uit de stoel trekken. Maar nog voordat ze iets kon doen, hoestte haar dochter het stukje zelf naar voren en ging vrolijk verder eten.

Dat is precies wat kokhalzen hoort te doen.
Het beste wat je dan kunt doen: rustig blijven en kijken.

Dat kan er natuurlijk wel spannend uitzien. Je baby kan:
• kokhalzen of hoesten
• rood worden
• zijn tong naar voren steken
• het eten weer naar buiten werken

Maar het belangrijkste signaal is: er is geluid.

Op de SEH zagen we een paar weken geleden een baby die zich verslikt had in een stukje appel. De vader merkte dat het kindje stil werd, haalde het kindje uit de kinderstoel vandaan en gaf meteen rugslagen. Het stukje kwam los en de baby begon gelukkig te huilen.

Dat huilen is dan het mooiste geluid dat er is.

Bij stikken is de luchtweg geblokkeerd. Dan zie je vaak:
• geen geluid
• geen hoest of huil
• happen naar lucht
• soms blauwe lippen

Dit is een noodsituatie.

Onthoud deze regel – een simpele manier om het verschil te onthouden:

Geluid = goed

Stilte = gevaar

Hoesten en kokhalzen betekent dat het lichaam werkt. Wordt het stil? Dan moet jij ingrijpen. Daarom zeg ik altijd tegen ouders: je hoeft geen zorgprofessional te zijn — maar een beetje kinder-EHBO kennis kan op het juiste moment het verschil maken.