Je hebt ongeveer 50% kans om zwanger te worden..

Het is inmiddels twee weken geleden dat ik de diagnose PCOS kreeg. Dagen heb ik liggen huilen en waren we radeloos. We snapte het niet, iedereen is zo zwanger na het stoppen met anticonceptie. In elk geval dat is wat we veel om ons heen zien/horen. Stiekem wisten we ook wel dat dit niet de waarheid was en we heus niet de enige waren. Maar eerlijk hier wordt bijna niet over gesproken? Ik ben me zo alleen gevoelt. Ik was bang en verdrietig tegelijk, hoe moeten we nu verder en hoelang gaat dit duren? Ik kon er alleen samen met me partner over praten, omdat ik het niet durfde te delen met vriendinnen. Waarom weet ik eigenlijk niet misschien uit schaamte of angst voor vragen die komen gaan.

De uitslagen waren binnen, we konden nu een plan van aanpak maken. Alles eerst raden de gynaecoloog een HSG te aan. Een HSG is een poliklinisch onderzoek van de baarmoederholte en de eileiders. Het al dan niet toe- en doorgankelijk zijn van de eileiders is met dit onderzoek met vrij grote zekerheid vast te stellen. Ook kunnen afwijkingen aan de baarmoederholte aan het licht komen.

Daarna mocht ik meteen starten met Clomid. Clomid is een medicijn om een eisprong op te wekken. Dit lukt bij ongeveer 80% van de vrouwen met PCOS. 

Maar 50%? Hier schrokken we behoorlijk van. Ook omdat naar schatting 5 tot 10% van de vrouwen een meer of minder ernstige vorm van PCOS heeft, waar ik nu ook nog eens onder val.

Ik vond het moeilijk om het positief in te zien, gelukkig hebben we veel steun aan elkaar. Wat erg fijn is want je moet deze reis samen doen. Samen lachen, huilen en alles er tussenin. Ik kon gelukkig al snel terecht voor een HSG. We kregen daarna gelijk te horen dat alles goed was. Wat een opluchting was dit zeg. We kregen de medicatie mee en ik mocht meteen die zelfde dag nog starten. 10 dagen later moesten we terugkomen om te kijken of de medicatie zijn werk heeft gedaan. Vol goede moed verlieten we het ziekenhuis..

Lees het vervolg in mijn volgende blog 🤍