Quinty: “Via Instagram kwam ik erachter dat ik mijn plek in de vriendinnengroep kwijt was nadat ik moeder werd”

Ik zei een paar keer af

Voordat ik moeder werd, was ik vaak degene die alles organiseerde. Weekendjes weg, verjaardagen, terrasjes: ik was er eigenlijk altijd bij.

Na de geboorte van mijn dochter veranderde dat vanzelf. Niet omdat ik mijn vriendinnen niet meer wilde zien, maar omdat het moederschap me soms simpelweg opslokte. Een baby houdt zich nu eenmaal niet aan een agenda.

De eerste keren reageerden ze nog heel lief als ik afzei. “Geeft niets, de volgende keer!” Ik maakte me dus nergens zorgen over.

Instagram zei genoeg

Op een zaterdagavond zat ik met mijn dochter op de bank toen ik een Instagram Story voorbij zag komen. Eerst zag ik één vriendin. Toen nog één. En daarna de hele tafel. Iedereen was erbij. Behalve ik.

Het was niet zomaar een spontaan drankje na het werk. Ze waren uitgebreid uit eten bij een luxe restaurant bij ons in het dorp. Op dat moment voelde ik een steek in mijn buik. Niet omdat ze iets leuks deden zonder mij. Dat kan gebeuren. Vooral omdat ik me ineens afvroeg hoe vaak dit al was gebeurd zonder dat ik het wist. En waarom hadden ze mij niet gevraagd?

Lees ook

Het Huishoudboekje van Beau: “We dachten een erfenis te krijgen, maar kregen vooral rekeningen”

“We dachten dat je toch niet kon”

Een paar dagen later besloot ik er toch iets van te zeggen. Ik vroeg of ze me misschien vergeten waren. Hun reactie kwam snel. “Nee hoor, we dachten gewoon dat je toch niet kon.” Dat was waarschijnlijk lief bedoeld. Voor mij voelde het alsof er al over mij was besloten. Ze hadden mij niet eens meer gevraagd.

Sinds ik moeder ben, lijkt iedereen automatisch aan te nemen dat ik geen tijd meer heb. Alsof ik alleen nog maar moeder ben en geen vriendin meer. Ja, soms zeg ik af. Maar soms had ik ook gewoon oppas kunnen regelen. Of mijn partner had thuis kunnen blijven. Die keuze kreeg ik alleen niet meer.

Ik heb afstand genomen

Sindsdien is er iets veranderd. Niet omdat we ruzie hebben gekregen, maar omdat ik me er niet meer echt thuis voel.

Ik reageer minder in de groepsapp en spreek sommige vriendinnen nog één op één. Dat voelt fijner dan telkens het gevoel hebben dat ik degene ben die er een beetje bij hangt.

Misschien hadden mijn vriendinnen de beste bedoelingen. Misschien wilden ze me juist niet onder druk zetten. Maar één IG story maakte me duidelijk dat mijn plek in de groep niet meer vanzelfsprekend was. Dat deed veel meer pijn dan ik ooit had verwacht.