Beeld: Canva
Mijn zoon heeft op school een ontzettend leuk vriendje. Ze kunnen uren samen spelen, lachen zich rot met elkaar en zijn eigenlijk onafscheidelijk. Dat is precies wat je als ouder hoopt. Toch heb ik een paar weken geleden besloten dat mijn zoon niet meer bij hem thuis mag spelen. Niet vanwege hem, maar vanwege iets waar ik me al maanden aan ergerde. Sinds ik daar eerlijk over ben geweest, is de sfeer compleet omgeslagen.
Ik probeerde het eerst subtiel op te lossen
Vanaf de eerste keer dat mijn zoon daar had gespeeld, rook ik het meteen. Zijn jas, zijn haren en zelfs zijn rugzak stonken naar sigarettenrook. Ik vroeg nog voorzichtig of er misschien iemand had gerookt, maar mijn zoon zei dat de ouders gewoon binnen rookten.
Dat voelde voor mij niet prettig. Ik wil simpelweg niet dat mijn kind urenlang in een huis zit waar de hele dag wordt gerookt. Natuurlijk weet ik dat iedereen zijn eigen keuzes maakt, maar ik hoef die keuze niet voor mijn zoon te maken.
In plaats van er meteen iets van te zeggen, probeerde ik het anders op te lossen. Ik nodigde zijn vriendje steeds bij ons thuis uit. Dat vond ik ook gezellig en zo konden de jongens gewoon blijven afspreken. Alleen begon de moeder steeds vaker te vragen waarom mijn zoon nooit meer bij hen kwam spelen.
“Heeft mijn zoon iets verkeerd gedaan?”
Op een gegeven moment appte ze me rechtstreeks.
“Heeft mijn zoon iets verkeerd gedaan? Waarom komt hij nooit meer spelen?”
Ik vond het een lastige situatie. Ik had geen zin om te liegen, maar ik wilde haar ook niet kwetsen. Toch besloot ik eerlijk te zijn. Ik legde uit dat het niet om haar zoon ging, maar dat ik het roken in huis een vervelend idee vond. Ik vertelde dat ik liever niet heb dat mijn zoon daar zo lang aan wordt blootgesteld. Dat bericht viel totaal verkeerd.
Gooische Moeder Pauline emotioneel tijdens bezoek aan WKZ: “Dan moet ik denken aan mijn eigen Belle”
Nu ben ik ineens de boeman
Ze reageerde dat ik haar veroordeelde als moeder en dat ik me niet met haar opvoeding moest bemoeien. Volgens haar kon mijn zoon prima een paar uurtjes in hun huis zijn en overdreef ik enorm.
Sindsdien is de sfeer op het schoolplein ongemakkelijk. We groeten elkaar nauwelijks nog. Het ergste vind ik nog dat ze tegen haar zoon heeft gezegd dat mijn zoon niet meer met hem mag spelen, omdat “zijn moeder dat niet wil”.
Daar voel ik me ontzettend rot over. Het gaat mij helemaal niet om dat lieve jongetje. Als het aan mij lag, zou hij morgen weer gezellig bij ons over de vloer komen. Maar ik blijf erbij dat ik mijn zoon niet wil laten spelen in een huis waar binnen wordt gerookt. Dat is een grens die ik als ouder voor hem wil trekken, ook al maakt dat me in de ogen van een ander misschien de boeman.
Heb je zelf ook een bonje waarover je wil delen? Vul hier de vragenlijst (anoniem) in en wie weet verschijnt jouw verhaal op Mamaplaats.
Deel jouw verhaal
Vertel jouw verhaal, en vind herkenning en verbinding bij andere ouders. Alles is welkom, hoe klein of groot ook. Vul de vragenlijst in en wie weet staat jouw verhaal binnenkort op Mamaplaats!
Kim Vlug
Hoofdredacteur Mamaplaats
“Ik kreeg een Tikkie voor de babyshower van mijn vriendin en schrok van het bedrag”
Tussen de Lakens met Iris (35): “Sinds ik hem met onze dochter zie, wil ik hem alleen maar meer”
“Met een gezond kind op de kinderafdeling voelde heel confronterend”
En intussen loopt je kind door de fijnstof en rotzooi van de industrie.
De gemeente hier (overheid ook) is zo gebrand op roken maar verdoezelen rapporten van de uitstoot van industrie.
Doe niet zo panisch over wat sigarettenrook, wij zijn er in opgegroeid en niets aan de hand.
En nee ik rook niet.