Truusje2: “Dit keer was de mama nog erger tekeer gegaan tegen mijn buddy”

Elke papa of mama die zich aanmeldt voor een buddy, heeft een intake met mij. In deze intake leg ik precies uit wat wij doen en hoe wij dat doen. Ook stel ik soms lastige vragen, omdat ik wil weten of deze ouder wil vechten en rellen of daadwerkelijk wil samenwerken.

Als het dan allemaal goed klinkt en de mama of papa nog steeds graag een buddy wil, ga ik op zoek naar welke buddy van ons het dichtst in de buurt woont.

Heel soms komt het voor dat we geen buddy in de buurt hebben. Dan wordt het een online traject, waar ook enorm veel mogelijkheden zijn.

In dit geval had ik een mama aan de telefoon die overal keurig antwoord op gaf en duidelijk aangaf dat ze echt wilde samenwerken met de buddy, want ze wilde de situatie écht oplossen. Het kindje was al uit huis geplaatst en dat was nog niet zo lang geleden, dus alles was nog vers, begreep ik.

Ik had al een buddy in gedachten die ik eraan wilde koppelen. Dus belde ik mijn buddy – laten we haar even Miep noemen – om te vragen of ze tijd had voor een nieuw buddytraject.

Al snel konden we hen aan elkaar koppelen en konden ze samen aan de slag. Weer een mama blij dat ze iemand naast zich had staan.

Binnen een week belde mijn buddy al om even met mij te sparren. De mama weigerde mails door te sturen, weigerde samen met de buddy mails op te stellen en had zelfs beweerd dat ze mijn buddy niet vertrouwde, omdat die wel eens stiekem met de voogd achter haar rug om zou kunnen bellen.

Samen met de buddy maakte ik de afspraak dat ik de mama even zou bellen om te informeren wat er aan de hand was. Dit klonk totaal niet als de mama die ik tijdens de intake aan de telefoon had gehad.

Ik kreeg haar aan de lijn en wederom was ze poeslief. Ze wilde echt samenwerken met mijn buddy; het was gewoon allemaal nog even spannend. Ik heb opnieuw uitgelegd hoe wij te werk gaan en sloot het gesprek met een goed gevoel af. Ik stuurde mijn buddy een berichtje en dat was dat, dacht ik…

Nog geen week later belde mijn buddy weer. Dit keer was de mama nog erger tekeer gegaan tegen haar en weigerde ze nog steeds op alle fronten samen te werken. Ze had zelfs tegen mijn buddy gezegd: “Jij weet niet waar je over praat, jij hebt er totaal geen verstand van.”

Laat ik duidelijk zijn: onze buddy’s hebben allemaal ervaring en weten wel degelijk waar ze het over hebben.

Voor mij was nu de kous af. Mijn buddy was enorm beduusd dat ze zo behandeld werd door een ouder en had dit niet verwacht. Ik heb per direct de stekker uit het buddytraject getrokken en de mama gemaild met de uitspraken die zij had gedaan en het feit dat ze weigerde samen te werken. Dit was niet wat er was afgesproken en ze had zich anders voorgedaan tijdens de intake.

We hebben nooit meer iets gehoord van deze mama. Mijn buddy loopt inmiddels een nieuw buddytraject met een mama die wél wil samenwerken.

Het is enorm jammer dat ouders ons soms willen gebruiken om ruzie te maken of ons een blad voor de ogen proberen te draaien. Dat is niet waar wij het voor doen. Wij willen juist naast de mama of papa staan. Wij willen hen helpen om de situatie te verbeteren. In 90 procent van de gevallen lukt dat ook.

Maar heel soms glipt er iemand tussendoor. En dat is balen.”