ashleymkl_mama.in.herstel: “Zwangerschapsdiabetes? Echt niet!”

Na de eerste keer hier klakkeloos mee akkoord te zijn gegaan, begon bij mijn partner echter de grijze massa overuren te draaien. Zoals ik in eerdere verhalen wel eens heb verteld: mijn man is nogal het type dat zich compleet verdiept in de grote vraagstukken des levens en dus uiteindelijk meer wist over zwanger zijn dan ikzelf, haha.

“Waarom wordt daar niet meer onderzoek naar gedaan? Waarom wordt hier niet meer over verteld?”

ashleymkl_mama.in.herstel

Hij begon de zoektocht naar onder andere waar het goedje uit bestaat en welke criteria bepalend zijn om te kunnen zeggen dat iemand zwangerschapsdiabetes heeft. Want eerlijk, wie weet er eigenlijk precies wat er in dat goedje zit? En ben je wel bereid om insuline te spuiten, terwijl er tegenwoordig zoveel kennis is over aanpassingen in het dieet waardoor diabetesverschijnselen verlagen en soms zelfs verdwijnen?

Waarom wordt daar niet meer onderzoek naar gedaan? Waarom wordt hier niet meer over verteld?

Want we hebben het hier over een periode van een aantal maanden waarin jouw lichaam fungeert als een couveuse om dat kleine leventje in je buik te laten ontwikkelen en groeien. Hoe kan het dat er dan meteen medicatie wordt gepromoot tegenover een aangepast dieet? Een chemisch middel tegenover gezonde voeding?

Deze vraagstukken zorgden ervoor dat we bij de zwangerschap van Kai besloten het anders te gaan doen. Sowieso zaten we al later in de zwangerschap, dus toen (ze waren te laat met het aanvragen van het hele gebeuren) ze met deze kwestie kwamen en we geen antwoorden konden krijgen, besloten we te kijken welke opties er allemaal waren.

“Robert had flink lopen spitten en kwam diverse variabelen tegen, zoals het zogeheten ‘dawn effect’ en een tekort aan bepaalde voedingsstoffen in de nacht, waardoor je lichaam suikers aanmaakt”

ashleymkl_mama.in.herstel

Laat ik je vertellen: er zijn zoveel variabelen! En als je kritisch kijkt, is die hele test dus ook echt niet allesbepalend.

We hebben zelf een glucosemeter aangeschaft, teststrips en een prikpen erbij gehaald en op allerlei momenten getest hoe mijn bloedsuikerspiegel door de dag heen was. Ik schreef op wat ik at en dronk en noteerde daarnaast op welke momenten ik dat deed. Op verschillende momenten keken we welke waarden mijn bloed had.

We kwamen tot de conclusie dat mijn glucosewaarden alleen in de ochtend verhoogd waren en dat deze, ondanks mijn consumpties, over de dag heen prima levelden. Dus weer kwam de vraag naar voren waarom ik hier insuline voor zou moeten spuiten. En weer kwam er geen inhoudelijk antwoord, alleen hetzelfde antwoord als voorheen: de test in het ziekenhuis concludeerde dat ik verhoogde waarden had, dus het moest zwangerschapsdiabetes zijn.

Robert had dus flink onderzoek gedaan en kwam diverse variabelen tegen, zoals het zogeheten ‘dawn effect’ en een tekort aan bepaalde voedingsstoffen in de nacht, waardoor je lichaam suikers aanmaakt. En zo waren er nog een aantal dingen.

We gingen hiermee naar de praktijk en gaven aan dat wij het belangrijk vonden om eerst te ontdekken waar het symptoom van verhoogde suiker vandaan kwam, door middel van eliminatie, voordat we akkoord gingen met de diagnose. We haalden zelfs een voorbeeld aan van een verhaal van een vriendin van ons. Een cliënt van haar (ouderenzorg) heeft enorm hoge suikerwaarden, waardes waarbij de meeste mensen echt niet meer functioneren. Deze dame voelt zich echter helemaal top bij die waarden. Bij lagere waarden (die alsnog veel hoger liggen dan wat volgens het boekje gezond zou zijn) wordt zij juist beroerd, met vele gevolgen.

Soms is het gewoon even anders dan anders. Daar mag best wat meer naar gekeken worden. Zeker omdat zo’n onderzoek alleen op één moment in nuchtere staat wordt uitgevoerd.

Helaas kwamen we niet zo ver. Een paar dagen later kreeg ik de melding dat zonder onze toestemming alles naar het ziekenhuis was gestuurd en ik daar op controles zou moeten komen in plaats van bij de verloskundige praktijk.

Ontzet belden we op: hoe kunnen zulke dingen zonder toestemming gedaan worden? Zeker als je er zeer uitgebreide dialogen over hebt gehad en zelfs een heel plan hebt uitgewerkt om te kijken wat er echt speelt. Ze gaven als antwoord dat ze handelden volgens protocol én dat we iets hadden ondertekend.

Oké, we hadden zeker iets ondertekend, maar ook duidelijk afgesproken eerst drie verschillende tactieken nog uit te proberen. We kwamen niet verder dan één nacht en toen besloten ze dus zelf anders.

“Met de zwangerschap van Lucien werd dan ook direct het vorige plan weer in werking gezet, met één verschil: geen suikertest in het ziekenhuis”

ashleymkl_mama.in.herstel

Blijkbaar was het een dusdanig onbekend pad dat we bewandelden en tja, de schade was al gedaan. Alles lag al bij het ziekenhuis. Mooi niet dus. Want als we ergens voor gaan, dan houden we sterk vast aan onze principes.

Dit speelde zich af bij de eerste praktijk waar we destijds zaten. In eerdere verhalen is ook te lezen dat wij de bijzondere keuze hebben gemaakt om in de laatste weken voor de bevalling te veranderen van verloskundige praktijk. De nieuwe praktijk dacht direct met ons mee en vroeg zich zelfs ook af hoe het in elkaar stak. Een zeer prettige ervaring. Bij de zwangerschap van Lucien wisten we dan ook meteen wat ons te doen stond: snel weer bij hen aanmelden.

Zij hielden zich wel aan protocollen, maar waren bereid daar ruimer mee om te gaan, uiteraard onder diverse voorwaarden.

Met de zwangerschap van Lucien werd dan ook direct het vorige plan weer in werking gezet, met één verschil: geen suikertest in het ziekenhuis. Waarom helemaal daarheen en dat goedje naar binnen werken als je ook alles al in huis hebt om zelf onderzoek te doen?

Helaas liep dit plan anders door de prenatale/hormonale depressie die zich toen in volle hevigheid presenteerde. Wat de oorzaak van de symptomen was? Dat blijft onbekend. De spullen hebben we echter nog. Zodra ik het traject ‘depressie’ heb afgerond, gaan we toch een poging doen om te achterhalen hoe het bij mij in elkaar zit.

Tot slot wil ik meegeven: wij zijn niet medisch opgeleid en dit is puur gebaseerd op eigen ervaringen, eigen onderzoek en eigen meningen. Onze waarheid is geen vaststaand feit. Ik adviseer dan ook ten zeerste om zelf onderzoek te doen naar je eigen situatie en dit alleen te doen in samenspraak met en/of onder begeleiding van professionals met gedegen medische kennis.”