
Beeld: Persoonlijk
Opladen met twee armpjes om je nek (voor de dagen dat je batterij écht op rood staat)
Opladen met twee armpjes om je nek (voor de dagen dat je batterij écht op rood staat)
Misschien herken je het meteen. Je wordt wakker alsof je al een werkdag achter de rug hebt. Je ogen branden van de moeheid. Je hoofd zit vol watten én tegelijk staat alles op scherp. Je lontje is korter dan je zou willen en dat frustreert je nog het meest, want je wíl het anders doen.
En dan… precies op zo’n moment gebeurt het. Twee armpjes om je nek. Een lach alsof jij de hele wereld bent. Alsof je kind zegt: mama/papa, jij bent geweldig. Niet omdat je vandaag je beste versie bent. Maar juist omdat je er überhaupt bent.
Ouders zijn vaak streng voor zichzelf. We hebben een beeld in ons hoofd van hoe het “hoort”: geduldig, uitgerust, vrolijk, altijd beschikbaar, nooit chagrijnig. Maar het leven is… echt. Met nachten die kort zijn, dagen die lang voelen, en een hoofd dat nooit helemaal uitgaat.
En toch: voor je kind ben jij niet alleen de uitgeruste, opgeruimde, sprankelende versie. Ook de ongedouchte versie, de chagrijnige versie, de versie die in de ochtend per ongeluk net iets te hard zucht, de versie die even op de bank ploft en denkt: ik kan niet meer.
Voor je kind zijn al die versies… gewoon jij. En jij bent de veilige haven.
Die twee armpjes om je nek doen iets. Ze landen vaak precies op de plek waar jij jezelf net veroordeeld had.
Want in één seconde gebeurt er dit:
- Je zenuwstelsel krijgt een seintje: veilig.
- Je ademhaling zakt een beetje.
- Je schouders dalen een fractie.
- Je voelt weer: ik ben niet alleen maar aan het overleven.
”Maar ik wil niet alleen maar opladen op mijn kind…” Klopt. En dat hoeft ook niet. Het is prachtig dat je kind je kan raken met die pure liefde. Maar jij mag óók opladen op andere manieren, zonder schuldgevoel. Sterker nog: hoe beter jij oplaadt, hoe makkelijker het wordt om die liefde te ontvangen zonder dat je leegloopt.
Hier zijn een paar kleine, haalbare “micro-oplaadmomenten” die je vandaag al kunt proberen:
🩷De 30-seconden reset
Zet beide voeten op de grond. Adem 3 tellen in, 4 tellen uit. Drie keer.
Niet om alles op te lossen maar om je systeem te laten weten: we zijn veilig.
🩷 Verlaag de lat (écht)
Kies een ding dat vandaag “goed genoeg” mag zijn.
De was. Het eten. De rommel. De schermtijd.
Eén ding minder ‘’perfect’’ = een beetje meer ruimte in jou.
🩷 Laat iemand anders jouw “sterke associatie” doorbreken
Soms lukt troosten of naar bed brengen beter bij de ouder/oppas/oma waarbij de sterkste slaapassociatie minder aanwezig is. Dat is geen falen dat is slim samenwerken.
🩷 Zeg één zin tegen jezelf zoals je tegen je kind zou praten
“Het is logisch dat ik moe ben.”
“Ik doe dit al nachtenlang.”
“Ik ben een goede ouder, ook als ik het zwaar heb.”
Dus als je vandaag opstaat met een lege batterij… en je kind komt naar je toe met die twee armpjes om je nek.. laat maar even binnenkomen dat je die liefde mag voelen, je eigen micro oplaadmomentjes mag creëren en dat jij, zelfs in je moeiste versie van jezelf, nog steeds iemands hele wereld bent. 💗
Wil je even sparren of je verhaal kwijt? Ik sta voor je klaar.
Je bent altijd welkom bij Hazenslaap . Waar niet altijd oplossingen, maar wel mogelijkheden zijn zachtheid, en compassie voor waar jij doorheen gaat!
Liefs,
Rianne | Hazenslaap Pedagogiek & Slaapcoaching
Volg @hazenslaap op Instagram voor jouw dagelijkse portie slaapinspiratie.
PRAAT MEE MET ANDERE Mama’s in de community
Kom in contact met (aanstaande) ouders, word lid van een geboorteclub en blijf op de hoogte van de ontwikkeling van je kind.
Greetings! Very helpful advice within this article!
It’s the little changes that will make the biggest changes.
Many thanks for sharing!