
Beeld: Renee van der Heide
Je bent gegroeid… maar waarom raak je jezelf weer kwijt in een nieuwe relatie?
Je hebt hard aan jezelf gewerkt. Misschien na een destructieve relatie, een scheiding of een periode waarin je jezelf compleet bent kwijtgeraakt. Je hebt geleerd om grenzen te stellen, beter voor jezelf te zorgen en je emoties te reguleren. Je staat steviger dan ooit. En dan gebeurt het. Er komt ruimte voor een nieuwe partner. Of misschien ben je al voorzichtig aan het daten. En ineens merk je dat oude gevoelens weer opduiken. Onzekerheid. Angst om verlaten te worden. De neiging om jezelf aan te passen. Of juist om je terug te trekken. Veel vrouwen denken dan: “Zie je wel, ik ben dus toch nog niet geheeld.” Maar dat is vaak niet waar. In mijn praktijk zie ik dit steeds vaker. Vrouwen die wél gegroeid zijn, maar vastlopen zodra er weer echte nabijheid ontstaat. En dat is geen terugval, maar een volgende laag.
Waarom dit zo vaak gebeurt
Veel herstelwerk gebeurt individueel. Je reflecteert, begrijpt je patronen, leert jezelf dragen. Dat is essentieel en waardevol. Maar sommige patronen laten zich pas zien in relatie.
Zolang je alleen bent, is er geen directe trigger. Geen ander die dichtbij komt. Geen dynamiek waarin oude pijn wordt aangeraakt. Pas wanneer je je weer verbindt, worden diepere lagen zichtbaar: hechting, vertrouwen, veiligheid.
Dat betekent niet dat je herstel niet heeft gewerkt.
Het betekent dat je systeem nu iets anders van je vraagt.
Wat ik steeds vaker zie in mijn praktijk
Ik begeleid vrouwen die uit destructieve relaties zijn gekomen. Veel van hen komen op een punt waarop ze zichzelf weer vertrouwen, hun leven op orde hebben en ruimte voelen voor liefde.
En juist dan zeggen ze dingen als:
- “Ik snap niet waarom ik me weer zo klein voel.”
- “Ik wil dit niet verpesten, dus ik houd mezelf in.”
- “Ik voel alles weer zó intens.”
Dat is geen zwakte. Het is een signaal dat je zenuwstelsel, je hechting en je oude ervaringen nog meedoen in contact met een ander.
Omdat ik dit steeds vaker tegenkom, ga ik hier de komende tijd in mijn werk en mijn schrijven meer aandacht aan besteden. Niet alleen hoe je jezelf terugvindt na een destructieve relatie, maar ook hoe je leert verbonden te blijven mét jezelf in relatie tot een ander.
Drie tips als je jezelf hierin herkent
1. Zie dit niet als falen, maar als informatie
Als oude gevoelens weer opspelen, vertelt dat je iets. Niet dat je “terug bij af” bent, maar dat er een nieuw stuk aandacht vraagt. Wees mild voor jezelf. Je hoeft dit niet meteen op te lossen, maar wel serieus te nemen.
2. Breng je aandacht terug naar je lichaam
In relaties reageert ons lichaam vaak sneller dan ons hoofd. Spanning in je buik, hartkloppingen, onrust, moeite met ademen of juist verkramping zijn signalen. Door regelmatig stil te staan bij wat je lijf voelt – bijvoorbeeld via ademhaling, vertraging of lichaamsgerichte oefeningen – voorkom je dat je volledig in oude patronen schiet.
3. Zoek begeleiding die verder kijkt dan ‘begrijpen’
Soms is inzicht niet genoeg. Dan heb je iemand nodig die met je meekijkt in de dynamiek van verbinden. Coaching of therapie kan helpen om deze patronen niet alleen te herkennen, maar ook daadwerkelijk te veranderen.
In mijn werk begeleid ik vrouwen die merken dat ze hier tegenaan lopen, zodat ze niet opnieuw zichzelf kwijtraken in een relatie, maar leren om stevig én verbonden te blijven. Je hoeft dit niet alleen te doen.
Tot slot
Het is moedig om opnieuw liefde toe te laten na alles wat je hebt meegemaakt. Dat vraagt meer dan alleen lef; het vraagt bewustzijn, zachtheid en soms hulp.
Misschien is dit precies het stuk waar jij nu staat.
Herken jij dit bij jezelf? En wat merk jij op aan jezelf zodra iemand echt dichtbij komt?
PRAAT MEE MET ANDERE Mama’s in de community
Kom in contact met (aanstaande) ouders, word lid van een geboorteclub en blijf op de hoogte van de ontwikkeling van je kind.