Opgebiecht: ik werd heel boos op het kind van een ander en ik schaam me kapot

We waren bij ons thuis aan het spelen. In het begin ging het prima, maar het werd steeds onrustiger. Het is ook wel echt een heel moeilijk kind. En het was de eerste keer dat hij bij ons over de vloer kwam, dan gedraag je je toch? Er werd geschreeuwd, speelgoed afgepakt en ik had mijn eigen kind al meerdere keren aangesproken. Ik probeerde het eerst luchtig te houden en bij te sturen. Ik stelde nog voor om iets anders te gaan doen. Maar toen er weer met spullen werd gegooid, knapte er iets bij mij. Ik werd heel erg boos op het andere kind. Ik schreeuwde, gaf een hele tirade. Het was gewoon klaar.

Hij keek me aan met grote ogen en toen werd het stil. Ze speelden daarna verder alsof er niets was gebeurd, maar ik merkte aan hem dat hij was geschrokken. Kort daarna kwamen zijn ouders hem ophalen. Ik wist me echt geen houding meer te geven. Het liefst had ik mijn excuses aangeboden, maar daar was geen tijd meer voor. Ik weet niet of hij het aan zijn ouders heeft verteld. Ik heb er niets meer over gehoord en daar ben ik eerlijk gezegd bang voor.

Ik voel me erg schuldig. Ik zou ook niet willen dat een andere ouder zo schreeuwt tegen mijn kind. Ik wil de leuke moeder zijn, bij wie veel mag, maar je hoort je wel te gedragen in mijn huis. Dit is mijn eerste kind en ik vind het echt nog heel zoekende. Hoe ga je om met een speeldate van je eigen kind waarin een ander kind zich gewoon niet kan gedragen? In hoeverre mag je bijsturen?

Heb jij ook iets op te biechten? Vul dan deze enquête (anoniem) in.