Beeld: Guus
De verwachtingen die jij niet uitspreekt
Iets wat ik ontzettend vaak zie terugkomen bij stellen, zijn onuitgesproken verwachtingen.
Je hoopt dat je partner dat klusje oppakt, dat hij of zij ziet dat iets moet gebeuren of bijspringt wanneer het nodig is. Maar dan gebeurt het niet. Je voelt je teleurgesteld en hebt het gevoel dat alles op jouw schouders terechtkomt.
Ik ken dat gevoel maar al te goed. En het is niet fijn. En erger nog; op lange termijn vreet het aan je relatie.
Soms komt die verwachting er achteraf alsnog uit, maar dan verpakt in een sneer:
“Je ziet toch dat dit moet gebeuren? Ik doe hier alles!”
Dan wordt het er helemaal niet gezelliger op.
Ik had laatst een gesprek met een vriend, vader in een gezin met drie kinderen, waarin dit ook naar voren kwam. Hij zei:
“Als ik thuiswerk, doe ik altijd een paar wasjes en vouw ik er tussendoor nog eentje weg. Als mijn vriendin thuiswerkt, doet ze er geen één!”
Voor elk stel werkt iets anders. Maar wat universeel is: verwachtingen kun je niet ruiken.
En de redenen waarom je partner iets niet doet, kunnen we alleen maar raden.
Misschien heeft zijn vriendin wel een enorm drukke baan en gebruikt ze haar thuiswerkdag om achterstanden weg te werken. Misschien werkt ze het liefst fully focused. Of misschien gaat ze zo op in haar werk dat ze die overlopende wasmand niet eens opmerkt.
Je komt er maar op één manier achter: door het te bespreken.
Mijn partner heeft ADD (tegenwoordig ADHD genoemd). Wij liepen er regelmatig tegenaan dat zijn logica anders werkt dan de mijne. Sommige dingen storen hem gewoon minder. Hij kan prima aan het werk gaan aan een nog niet opgeruimde ontbijttafel.
Dus voor ons is het ook een proces geweest om hier een balans in te vinden. En het is daarin ook geven en nemen.Nee, het huis is niet altijd opgeruimd volgens mijn standaarden. Maar ik woon er ook niet alleen.
Wat ons enorm helpt, zijn vaste structuren in de week. Bijvoorbeeld:
Wat moet er elke week standaard gebeuren?
Op welke dagen?
En wie doet wat?
Dat vangt zeker 90% van de onuitgesproken verwachtingen op.
Het scheelt enorm veel denk- en planwerk, omdat je niet elke week opnieuw hoeft af te stemmen. Het is duidelijk wanneer er boodschappen gedaan worden, wasjes gedraaid en wc’s worden schoongemaakt. Het is niet meer afhankelijk van wie het klusje als eerst “ziet”.
De verborgen mental load van alledaagse vragen
De mental load: waarom moeders vaak projectmanager van het gezin zijn
Het resultaat is meer headspace en meer tijd.
En een stuk minder teleurstelling en frustratie.
Ik voel zomaar een goed voornemen voor het nieuwe jaar opkomen 😉
Ik wens jullie een fantastisch 2026, met heel veel uitgesproken verwachtingen en vooral: gelijkwaardig ouderschap 💛
PRAAT MEE MET ANDERE Mama’s in de community
Kom in contact met (aanstaande) ouders, word lid van een geboorteclub en blijf op de hoogte van de ontwikkeling van je kind.
Guus Sesink
Expert Blogger | Gelijkwaardig ouderschap
Guus Sesink is coach in gelijkwaardig ouderschap. Onder de naam Doorbreek het Patroon helpt ze ouders om samen een eerlijke verdeling van zorgtaken, werk en gezinsleven te vinden. Ze ontwikkelde een praktische tool met een toegankelijk e-book, waarmee stellen zelfstandig aan de slag kunnen met hun taakverdeling en op een constructieve manier het gesprek kunnen voeren. Als het samen niet lukt, begeleidt Guus ouders in een persoonlijk coachtraject, met aandacht voor mental load, communicatie en gelijkwaardigheid.
Eén of twee borsten: hoe weet je wat jouw baby nodig heeft?
Slaapstappen die ik spannend vond als moeder voor ik slaapcoach was (en die goed uitpakte!)
Rouw is meer dan verlies van een dierbare