Dagboek van pedagogisch coach Imme: “Ik ga de moeilijke gesprekken niet uit de weg”

De ochtend begint rustig

Imme heeft een vaste ochtendroutine: “Mijn eerste wekker gaat om 6.15, mijn tweede om 6.30 en dan sta ik op.” Imme is geen ochtendpersoon. “Ik trek mijn warme sloffen en badjas aan en ga direct naar de badkamer om een koude plens water in mijn gezicht te gooien, dat helpt me om wakker te worden.” Daarna maakt ze zich klaar.

“Beneden maak ik mijn ontbijt en mijn ijskoffie. Dat eet ik terwijl ik scroll op mijn telefoon.” Daarna pakt ze bewust een moment voor zichzelf. “Ik schrijf een paar affirmaties in mijn journal en lees, als ik daar tijd voor heb, nog een stukje uit mijn boek.” Rond 8.05 stapt ze in de auto richting werk.

“De gesprekken met pedagogisch professionals en ouders waarin je echt iets kunt betekenen, blijven me het meeste bij”

Imme

Wat doet een pedagogisch coach eigenlijk precies?

Imme merkt dat veel mensen niet precies weten wat haar functie inhoudt. “Eigenlijk heb ik twee rollen in één. Als pedagogisch coach kijk ik vooral naar het groepsproces: hoe is het groepsklimaat, hoe handelen de pedagogisch professionals en wat heeft een groep nodig om goed te draaien.”

Daarnaast werkt ze als intern begeleider. “Dan kijk ik juist naar het individuele kind in de groep. Naar gedrag, ontwikkeling, kindfactoren en ook naar de omgeving. Door die samenhang kan ik samen met de professionals van de groep een heel mooi plan maken om zowel de ontwikkeling van het kind als die van de groep te ondersteunen.”

Geen werkdag hetzelfde

Imme werkt officieel van 8.30 tot 17.00, maar vaste dagen bestaan eigenlijk niet. “Mijn dagen zien er elke dag anders uit. De ene dag ben ik de hele dag op één locatie, de andere dag wissel ik tussen alle locaties.”

Ze begeleidt in totaal tien groepen: van baby’s tot BSO-kinderen. “Ik wil elke groep wekelijks zien, maar wel op wisselende momenten, zodat ik zoveel mogelijk kinderen en pedagogisch professionals kan spreken.”

Een dag kan bestaan uit overleg met de vestigingsmanager, meekijken op de groep, administratieve taken, gesprekken met ouders en overleg met externe partijen. “Maar ik word vaak tussendoor gebeld of letterlijk aan de jas getrokken. Mijn planning verandert dus eigenlijk altijd.”

Pauze… als het lukt

Een echt vast pauzemoment is er niet altijd. “Het is veel vliegen en rennen. Soms pak ik een halfuurtje pauze, maar vaak gebeurt dat gewoon achter de laptop.”

Wat haar het meest bijblijft? “De gesprekken met pedagogisch professionals en ouders waarin je echt iets kunt betekenen. Dat je de juiste hulp inschakelt, praktische tips geeft of merkt dat ouders dankbaar zijn omdat hun kind stappen maakt in de ontwikkeling.”

“Mijn werk is ontzettend divers en geen enkele dag is hetzelfde”

Imme

Flexibiliteit

Helemaal fout gegaan is het nog nooit. “Behalve mijn planning. Die loopt heel vaak anders dan ik in mijn hoofd had.” De drukste momenten van het jaar? “Net voor de zomervakantie en net voor de kerstvakantie. Dan willen samenwerkende partijen hun onderzoeken afronden en wordt er veel van mij gevraagd. Daarnaast liggen er aan het einde van het jaar extra eisen vanuit de kinderopvang, zoals kwaliteitsmonitoren en groepsplannen.”

Weerstand hoort daar soms bij. “Die heb ik zeker meegemaakt, maar ik probeer rustig te blijven en goed te luisteren. Ik ga de moeilijke gesprekken niet uit de weg. Uiteindelijk zijn we er altijd uitgekomen.”

De mooiste momenten

Het meest ontroerend vindt Imme de trajecten waarin alles samenkomt. “Dat je intensief samenwerkt met ouders, pedagogisch professionals en externe partijen, en dat je na een aantal maanden ziet dat een kind stappen maakt in zijn of haar ontwikkeling.” Ook humor speelt een grote rol in haar werk. “De uitspraken van kinderen zijn het grappigst. Die puurheid, dat vind ik het allermooiste.”

Lees ook

Dagboek van kleuterjuf Floor: “De kinderen praten over niets anders dan het Sinterklaasjournaal”

Afsluiten en loslaten

Na haar werkdag rijdt Imme een half uur naar huis. “Ik zet de muziek hard aan in de auto en zing mee, zodat ik mijn werk kan afsluiten. Thuis probeer ik nog even te bewegen. Mijn werk is mentaal pittig en ik zit veel stil, dus dat helpt.” Werk neemt ze niet mee naar huis. “Na 17.00 staat mijn telefoon uit. Alleen bij nood word ik gebeld. Dat helpt me de balans te bewaren. Morgen ben ik er weer.”

Waarom dit werk zo bijzonder is

“Mijn werk is ontzettend divers en geen enkele dag is hetzelfde. Ik kan mijn humor en empathie elke dag inzetten en ik bouw een sterke band op met ouders, kinderen en collega’s. Het kan soms pittig zijn, maar het is ook een heel dankbare baan.”