Beeld: Canva
Opgebiecht: Ik durf niet naar de speeltuin door mijn sociale angsten
Andere ouders die ik zie, doen het zonder moeite: even naar de speeltuin, een praatje maken, kinderen laten spelen. Maar voor mij voelt zo’n simpele middag buiten als een berg die ik niet kan beklimmen. Mijn sociale angsten zitten me in de weg. En ik voel dat dit steeds zwaarder gaat wegen en dat ik er niet voor mijn kinderen kan zijn op de manier die ik zou willen.
“Wat als ze iets vinden van hoe ik mijn kind begeleid? Wat als ik geen gesprek weet te voeren en ongemakkelijk blijf staan?”
Als ik eraan denk om naar de speeltuin te gaan, schiet mijn hoofd meteen vol. Wat als andere ouders me aankijken? Wat als ze iets vinden van hoe ik mijn kind begeleid? Wat als ik geen gesprek weet te voeren en ongemakkelijk blijf staan? Het zijn gedachten die ik rationeel wel kan plaatsen, maar die me toch verlammen zodra ik de deur uit wil. Mijn kind wil graag spelen, en ik wil hem dat zo graag geven… maar mijn hartslag schiet omhoog zodra ik eraan denk om tussen andere ouders te staan.
Ik voel me zo ontzettend schuldig tegenover mijn kinderen. Ik weet dat ze meer verdienen dan een moeder die blijft hangen in angst. En ik probeer het echt. Soms loop ik een rondje langs de speeltuin en draai ik op het laatste moment om. Dat voelt als falen, maar het is het enige wat ik op dat moment aankan.
Ik heb binnenkort mijn eerste afspraak met een therapeut om te leren omgaan met mijn sociale angsten. Dit voelt als een enorme stap en ik vind het ontzettend spannend. Mijn vriend haalde me over de streep en heeft me uiteindelijk geholpen om een afspraak te maken. Want ja, ook dat vind ik spannend. Het is toch gek: ik moet naar een therapeut om te leren omgaan met mijn sociale angsten, maar ik durfde die afspraak heel lang niet te maken door… mijn sociale angsten. Eigenlijk te zot voor woorden.
Ik hoop dat ik ooit de rust vind om gewoon te gaan zitten, te kijken hoe hij speelt en te voelen dat ik daar net zo welkom ben als iedere andere ouder. Maar voor nu durf ik het nog niet. Opgebiecht.
Heb jij ook iets op te biechten? Vul dan deze enquête (anoniem) in.
Opgebiecht: ik blijk een jongetje te krijgen en ik ben stiekem echt heel erg teleurgesteld
PRAAT MEE MET ANDERE Mama’s in de community
Kom in contact met (aanstaande) ouders, word lid van een geboorteclub en blijf op de hoogte van de ontwikkeling van je kind.
