Beeld: milicaschrijft
HONEY, I’M HOME
“Ik weet bijna niet waar ik moet beginnen, dus ik begin maar gewoon bij het begin. Ik ben er weer! Echt, en helemaal.
De afgelopen jaren zijn er een heleboel dingen gebeurd die mij ontzettend hebben getest. De pijnlijkste relatiebreuk van mijn leven, behandeld moeten worden tegen een voorstadium van baarmoederhalskanker, PMDD, bloedarmoede, baanverlies, etc., etc., etc. Het leek alsof alles tegelijk kwam. En wat doe je dan? Overlevingsmodus. En al het andere: even niet. En wat gebeurt er dan? Je verliest jezelf.
Ik verloor mijzelf, en alles wat mij míj maakte. Ik verloor mijn energie, mijn liefde voor het geschreven woord, de liefde voor mijzelf, en wat kilo’s. Op dat laatste na heb ik alles zo ongeveer (grotendeels) teruggevonden. Zeker niet zonder slag of stoot, en vaker dan niet dacht ik iets terug te hebben, maar glipte het voor de 56ste keer door m’n vingers. Maar nu kan ik het met zekerheid zeggen: ik ben er weer. 🤍”
PRAAT MEE MET ANDERE Mama’s in de community
Kom in contact met (aanstaande) ouders, word lid van een geboorteclub en blijf op de hoogte van de ontwikkeling van je kind.
Sophie verloor de helft van haar tweeling: “Ik heb echt gedacht: ik wil niet meer”
Felix (9) heeft onverwerkt verdriet: “Iedereen zag zijn gedrag, niemand zijn trauma”
Mamavan1meteenwensvoor2: “Ben je er nu nog niet overheen?”