Beeld: noortje89
“Je zou als meisje, als vrouw, gewoon zonder angst alleen in het donker over straat moeten kunnen”
“Gisteren had ik een feestje. Er waren veel auto’s geparkeerd in de straat, dus ik kon mijn auto niet meteen kwijt. Uiteindelijk zette ik hem anderhalve straat verderop.
Tegen twaalven ging ik naar huis. Het was donker, en ik merkte dat ik ertegenop zag om dat stuk naar mijn auto te lopen. Anderhalve straat. Ik vroeg iemand om met mij mee te lopen.
In de auto, onderweg naar huis, dacht ik terug aan de discussies die ik vroeger als puber met mijn ouders had. Zij vonden dat ik niet alleen in het donker moest gaan fietsen, en ik vond dat dat gewoon moest kunnen.
En dat vind ik nog steeds.
Je zou als meisje, als vrouw, zonder angst in het donker over straat moeten kunnen.
Maar dat kan niet.
En daar vind ik wat van.
Als meisje.
Als vrouw.
Als dochter.
Maar vooral: als moeder van een dochter.”
OOK INTERESSANT
Sophie verloor de helft van haar tweeling: “Ik heb echt gedacht: ik wil niet meer”
Felix (9) heeft onverwerkt verdriet: “Iedereen zag zijn gedrag, niemand zijn trauma”
Mamavan1meteenwensvoor2: “Ben je er nu nog niet overheen?”