9 jaar geleden

Beste Geertruide, mee eens dat het goede voorbeeld geven belangrijk is. Maar het is niet iedereen gegeven gemakkelijk foutloos te schrijven. Als dyslecticus is het meest vervellende wat je kan horen, "kijk er nog even naar, er staan wat fouten in". Meestal heb je er al naar gekeken en de fout niet gezien. Nog drie keer lezen helpt niet.

9 jaar geleden

Misschien (waarschijnlijk) heel erg flauw, maar een goede (schrijf)taalopvoeding van onze kinderen begint toch bij het geven van het goede voorbeeld. En wat zijn er ongelooflijk veel Nederlanders die tenenkrommende fouten maken in spelling en grammatica. Veel blogs op Mamaplaats staan er bol van. Ook deze blog is niet smetteloos...

9 jaar geleden

Als logopediste en dyslexiebehandelaar ben ik een groot voorstander van 'het niet zomaar verbeteren' maar het bespreken waarom de woorden zo geschreven moeten worden. Bij een aantal woorden (weetwoorden) kan je geen uitleg geven maar bij een aantal wél ('vlecht' moet met een cht want er staat een korte klinker voor, 'vraagt' of 'ploegt' moeten met een -gt want dit zijn woorden met een lange klinker of tweetekenklank ervoor / mand moet met een -d want het is manden in het meervoud maar let dan ook op bij mandje etc.) Het foutieve beeld (schrijven zoals je het hoort) zal ik nooit laten zien om te voorkomen dat het foutieve woordbeeld inslijpt. Een logopedist en/of een dyslexiebehandelaar kunnen veel hulp bieden en ook ouders adviezen geven. "Vroeger" moesten ouders woorden in lettergrepen verdelen maar nu moeten de woorden in klankgroepen verdeeld worden.

9 jaar geleden

Mijn dochter heeft dyslectie, ook zij is een zogenaamde beeld-denker. Zij krijgt elke week een behandeling/ les van een erkend instituut. Tijdens deze lessen leert zij de regels van de Nederlandse taal geheel opnieuw te schrijven en lezen. Na bijna 18 maanden elke week deze les en 4x in de week huiswerk, gaat het nu een stuk beter. Maar wat een ellende die Nederlandse taal.