7 jaar geleden

Mijn vader heeft geen van zijn kleinkinderen mee mogen maken. En ik mis hem heel erg, en had graag willen weten hoe hij als opa zou zijn geweest. Mijn broer zus en ik vonden het lastig dat de vriend van mijn moeder opa genoemd zou worden en dus hebben we bedacht dat hij oom werd zodat hij wel bij de familie hoord maar niet de titel opa heeft.... die is voor mijn vader. En voor de kids is dit heel normaal.

7 jaar geleden

Wat een herkenbare blog van je , hier hebben onze zoons ook maar 1 opa en 1 oma mijn ouders zijn helaas veel te jong gestorven Onze jongste snapt het nog niet maar onze oudste zoon van bijna 5 hebben we het uitgelegd dat opa en oma een sterretje zijn en in zijn hartje er altijd bij zijn Ook praat hij e4rregelmatig over met ons en als we gaan fietsen wil hij regelmatig even bij opa en oma gaan kijken op de begraafplaats , dan smelt ik wel even hoor ???? Heel veel succes met je blog

7 jaar geleden

Dit is ook vaak iets waar ik me verdrietig over kan zijn. Mijn vader is overleden. Maar zijn ouders en zijn mijn over groot vader leeft wel. Is zo krom dat ze dan hun eigen opa nooit gaan kennen. Ik snap je verdriet deels omdat het bij mij alleen me vader is, doet zeker zeer. En vooral voor mij oudste 4 jaar ja het is de man van de foto. Ik betrek haar zo ver het kan met de verjaardag bijvoorbeeld wat doen. Kaarsje branden. Veel sterkte met het gemis!

7 jaar geleden

Ik heb zelf de ouders van mijn moeder ook niet gekend. Het is moeilijker voor jou als moeder zonder moeder zijnde dan voor de kindjes. Kinderen passen zichzelf heel makkelijk aan en weten vaak niet beter. Mijn zoon heeft 2 pappa's (waarvan 1 in de hemel) 4 oma's, 2 opa's en mijn grootouders van vaderskant. Dat is veel ingewikkelder voor kinderen als iemand vraagt hoe het zit zegt hij altijd, dat kan je beter aan mamma vragen.