Snap

Voor ik het wist stond ik op 'straat' (3)

Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 13 jaar was, ik koos ervoor om bij mijn vader te blijven wonen. Maar of dat zo'n goed idee was?

dit verhaal is niet bestemd voor op facebook a.u.b. 

 

Mijn vader ging helemaal door het lint! Ik heb gehuilt, ik vond het zo ondankbaar. Ik deed ook maar mijn best, ik had het ook druk.. 

Mijn leven bestond opgegeven moment alleen maar uit school, of het huishouden, en de hond uitlaten, anders werd deze ook gewoon niet uitgelaten. Tijd voor mijn vriendinnetjes had ik niet, we hadden ook een hoop huiswerk. Ik deed op dat moment VMBO KB, niet een heel erg hoog niveau. Maar hoger dan dat ik op de basisschool werd geschat, dus ik was redelijk trots op mezelf. Maar door mijn thuis situatie werd school er niet beter op. 

Mijn vader zat vooral in de kroeg, als het eten klaar was dan belde ik om te vragen of hij naar huis kwam. Op dat moment vond ik dat normaal, nu zie ik ook wel in dat een 15 jarig meisje niet haar vader uit de kroeg moest bellen. Meestal kwam hij dronken thuis. Geld voor nieuwe kleding voor mij was er niet, de kinderbijslag die mijn vader voor mij kreeg heb ik nooit gezien. Soms kreeg ik ineens €50,- in mijn handen en mocht ik de stad in, maar dit is misschien 2x gebeurd. Als ik nog maar 1 broek in de kast had liggen omdat de rest van ellende uit elkaar viel, was er geen geld en kreeg ik een snauw dat ik zuinig moest zijn met kleding. Mijn moeder kocht opgegeven moment maar broeken voor mij, terwijl zij het ook niet breed had.

Toen ik overging naar de 4e klas van het VMBO werd ik helaas een niveau lager geplaatst. Ik kon opzich mijn huidige niveau behouden, maar dan bleef ik zitten. Ik baalde enorm, maar tijd voor huiswerk had ik amper. Ik maakte lange dagen op school, thuis moest ik het huishouden doen, de hond uitlaten en eten koken etc.. eens in de 14 dagen was ik dan bij mijn moeder en had ik rust. Daar werd (heel lullig gezegd) alles voor mij gedaan. Behalve mijn boterham smeren, dat moest ik toch echt zelf doen. Bij mijn moeder had ik tijd voor mijn huiswerk. 

Toen ik 16 jaar was moest ik van mijn vader een baantje gaan zoeken. Hij vond dat ik mee moest betalen aan de boodschappen en zelf mijn rekeningen moest betalen. Ik heb diehard gesolliciteerd, maar ik kwam nergens aan de bak. Ik had nog geen diploma's niks, of ze zochten mensen die 3/4 dagen in de week konden werken. Daar had ik gewoon geen tijd voor, ik zat nog op school.

In de 4e klas had ik eindexamen, en het verbaasd me nog steeds dat ik in 1x geslaagd was. Met redelijk hoge cijfers! 

Na het VMBO ging ik Dynamic & Design doen, klinkt heel deftig, maar het is gewoon bloem en detailhandel. Ik vond het heerlijk om met mijn handen bezig te zijn met al die mooie bloemen. Ik deed niveau 2 BOL, dit betekende 2 dagen in de week stage en 3 dagen naar school. Dus een stage adres zoeken. Uiteindelijk heb ik een superleuke bloemenwinkel gevonden, waar ik nog steeds vaak te vinden ben. Ook kreeg ik hier een zaterdagbaantje aangeboden, het betekende wel dat ik het nog iets drukker kreeg. Maar ik had het er voor over, plus ik had dan mijn eigen centjes. Altans.. dat dacht ik. 

Ik werkte nu dan 27 uur in de week, en ging 3 dagen naar school en die schooldagen waren gewoon van 08.30 tot 16.30. Ik was gesloopt, de enige dag die ik 'vrij' had was zondag. Mijn vader beweerde nog steeds dat hij na 40 uur werken moe was. Dat begreep ik, ik was ook heel moe. Maar betekent dat dan ook dat ik niks meer in het huishouden hoeft te doen? Nee, ik moest gewoon het huishouden blijven doen. In het weekend als mijn zusje en broertje er waren, hing mijn vader in de kroeg en s'nachts was hij ook weg. Het was maar de vraag hoelaat hij thuis kwam, of niet. 

Mijn opa en oma (van vaderskant) waren hun huis kwijt geraakt door schulden. In het voorjaar en in de zomer woonde ze op de camping, en in de wintermaanden woonde ze bij ons. Mijn oma hielp in het huishouden waar ze kon, maar ze kon ook niet alles meer. Daarbij hadden we een 7-kamer woning met hele grote kamers. Ik kon gewoon niet van mijn oma verwachten dat het hele huis spik en span was als ik thuis kwam. 

Het enige echte nadeel vond ik dat mijn opa, oma en vader heel erg konden drinken met z'n alle. En in hun 'dronken' buien maakte ze mijn moeder helemaal zwart, dat deed zoveel pijn. Als kind zijnde wil je dat allemaal niet horen, zeker niet hoe ze over je moeder denken. Ik liep toen de woonkamer in en heb in mijn boze bui geschreeuwd dat ze op moesten houden, dat ik hier ook woonde en ze mijn moeder niet zwart hoefde te maken. Dat was maar raar, ze vonden dat ze daar gewoon recht op hadden om zo te praten. Daar sta je dan, als 16-jarige tegen 3 volwassene. 

Dit zelfde jaar overleed mijn opa (van vaderskant) voor mij best plotseling. Achteraf gezien was het helemaal niet zo plotseling. Mijn opa zijn hart werkte nog maar voor 20%, zijn lever en nieren werkte niet goed meer. De artsen hadden gezegd dat hij moest stoppen met drinken en roken. Helaas deed hij beide heel erg veel en had hij ons allemaal hier niet over ingelicht. Nog voor het overlijden van mijn opa, hadden mijn opa en oma een 55+ flat gevonden. Hier trok mijn oma na het overlijden van opa in. En toen begon alle drama.. want dit was nog maar het begin.

Word vervolgd xx

6 jaar geleden

Jeetje Meis wat erg voor je. Liefs. D xxx