Snap
  • Zwanger
  • tweeling
  • zwanger
  • Twinmom2be

huh?? Het zijn er twee!

Op het moment dat ik dit typ weet nog bijna niemand wat er groeit in mijn buik.. Bizar mooi en onwerkelijk.

Op moederdag zouden we eindelijk weer mogen testen… Spannend! Vieve is 1,5 jaar en de wens voor drie kindjes is er zeker, ik loop tegen de 30 en willen eigenlijk niet te lang wachten. Dus nu eentje kort op Vieve en dan zou de derde (als het ons gegeven was) daarna ook nog wel kunnen. Prima planning dachten we.

In de week voor moederdag hielp ik mijn zusje in de tuin, ik heb normaal gesproken mega hooikoorts (behalve toen ik zwanger was van Vieve) en mijn zusje vroeg of het allemaal wel ging met de hooikoorts. Ik schrok mij kapot maar probeerde het te verbergen en blufte dat ik mijn medicijnen al had ingenomen. Zou het dan gewoon al zo zijn?

S’avonds besprak ik het met mijn man en we besloten een dag voor moederdag te testen, die teleurstelling zou anders te groot zijn.. Zaterdag ochtend voor dat ik naar mijn werk ging deed ik snel een test. Geen knaltest maar wel twee streepjes! De weken vlogen voorbij en anders als met mijn eerste zwangerschap was ik enorm relaxed en voor ik het wist waren we onderweg naar de verloskundige. “als het hartje maar klopt” zei mijn man.

We hadden weer de zelfde verloskundige als bij de zwangerschap Vieve, gezellig kletsten we wat en besloten eerst maar eens de echo te maken. De zenuwen gierden door mijn lijf.. als dat hartje maar klopt… De verloskundige gleed met het apparaat over mijn buik en al snel zagen we een klein vlekje met een hartje dat flink te keer ging! Yes! ‘Kijk! het hartje doet het, ziet er goed uit! Dan kijken we nu even verder” Op het moment dat ik dacht: ‘doe eens even rustig en huh hoezo’ voegde de verloskundige toe: ‘want het zijn er twee!!’

Snap

Ik weet niet goed wat ik deed. Maar ik dacht dat ik een hartverzakking kreeg, ik keek naar Wijnand en terug naar het beeldscherm… het enige wat ik uit kon brengen was: Wijnand! wat heb je nou weer gedaan?… Ik kan dit helemaal niet, ik wil dit niet.. Dit is te veel met een gigantische huilbui als gevolg. Tuurlijk was ik blij dat alles goed was, maar twee kindjes? HELP! Ik moest dit echt even verwerken, natuurlijk weet ik dat er mensen zijn die dit niets liever zouden willen. Maar ik wist niet wat ik met mijn gevoel aan moest.

In de auto heb ik eigenlijk de hele terug weg gehuild, schuldgevoel naar de baby’s en Wijnand toe, onmacht, zorgen maken over wat er wel niet kan gebeuren, weten dat dit de laatste keer is dat je zwanger zal zijn.. Teveel emoties (+hormonen). Toen ik naast mij keek zag ik een heel vrolijk gezicht en toen ik vroeg wat mijn man hier van dacht zei hij vol trots: misschien krijgen wij wel de nieuwe Frank en Ronald de Boer! Het lijkt mij zo leuk een tweeling.

to be continued… 

4 jaar geleden

Wat een geweldige reactie van Wijnand! Ik zou waarschiinlijk hetzelfde hebben gereageerd als jij 🙈