Snap
  • Zwanger
  • zwanger
  • ziekenhuis
  • Groeiecho
  • teklein
  • radboudnijmegen

Groei echo niet goed..

Even gaan we terug in de tijd.. oktober 2019. Ik was toen 26 weken zwanger van Ize. Doordat ons zoontje in 2017 te klein werd geboren, ondanks een voldragen zwangerschap,  werd ik deze zwangerschap goed in de gaten gehouden. Ik kreeg vanaf week 24 extra groei echo’s. Dit was zodat we de groei goed in de gaten konden houden. We hadden in de zomer onze 20 weken echo gehad en daar was alles goed! Alles zat erop en eraan. Ik neem jullie even mee..26 weken  zwanger en ik voelde me heel goed en genoot ontzettend van mijn zwangerschap. Die dag had ik een groei echo. Het Buikje werd opgemeten, de beentjes, armpjes... alles werd zoals elke maand grondig opgemeten. Ik vind het trouwens ook zo bijzonder hoe ze dit allemaal kunnen meten en kunnen zien. Ik was toevallig bij deze echo alleen gegaan. Martien kon niet alle echo’s mee en ik kwam er toch om de vier weken en hij kon nog vaak genoeg mee. Nou ik zie wel een paar hele korte beentjes.. zo begon de verloskundige in het ziekenhuis. Ja de beentjes zijn wel wat aan de korte kant hoor maar ik meet ze voor de zekerheid nog een keertje. Ja jij bent natuurlijk zelf ook niet groot dus ze zal wel gewoon jou korte benen hebben. Ik knikte en ze ging weer meten. Nee toch echt wel kort..weet je we herhalen over twee weken weer en kijken we dan hoe het dan is.. ik zocht er eigenlijk niks achter, er werd bij Sam ook wel vaak gezegd, het is een kleine baby dus ik was niet ongerust. 

Twee weken later..wederom alleen want ja die echo’s zijn vaak op tijden dat je man gewoon moet werken. Ondertussen was ik ruim 28 weken zwanger. Nou daar gaan we weer zij de verloskundige.. we beginnen met de beentjes. Ze begon te meten..maar ze zij niks. Het moment dat ze van alles meten en je aan hun gezicht kunt zien dat er iets is. Ik vroeg haar en? Hoeveel zijn de beentjes gegroeid? Nou zegt ze ik zit dus even te kijken het lijkt erop dat ze helemaal niet gegroeid zijn. Ik dacht huh dat is vreemd. Maar net zo als de vorige keer ging ze nog een keer meten. Maar ook bij deze keer gaf ze aan nee mevrouw de beentjes zijn echt in twee weken tijd niets gegroeid en dat hoort wel. Ik hoorde mezelf nog denken van ja dat snap ik ook wel dat dit hoort. Ze ging verder, ja ik ga toch een afspraak voor je maken in het UMC in Nijmegen. Ik ga je door sturen zodat ze daar het opnieuw kunnen meten omdat ik het toch niet helemaal vertrouw, gewoon even voor de zekerheid. Mijn haren gingen overeind staan. Ik schrok natuurlijk want het was in elk geval niet helemaal goed. Ze pakte ook gelijk de telefoon en had direct contact met Nijmegen. Zo begon ze..ik wil graag direct met spoed een afspraak maken voor een groei echo. Toen maakte ik me steeds wat meer zorgen. De angst.. langzaam kwamen de tranen over mijn wangen. Gewoon emotie. Niet weten wat er is en je zit daar maar alleen. Gelukkig nam ze de tijd en besprak van alles. Over een paar dagen kunt u terecht en dan word alles opgemeten en bekeken, ze hebben er daar net wat meer verstand van en meer en beter apparatuur.

Oja en ik raad u aan echt NIET te gaan googelen want daar ga je je niet beter van voelen. Eigenlijk toen ze dat zij dacht ik help volgens mij is er echt iets mis. Ik had me voorgenomen dit maar niet te doen. Maar intussen had ik met Martien gebeld en die was direct gaan googelen. Dus ik kon er zelf ook niet meer echt om heen.. je typt dan in te korte benen baby tijdens zwangerschap. Ja je krijgt dan natuurlijk de ergste dingen te zien. En dat is best even slikken. Ik reageer dan als snel uit emotie maar gelukkig heb ik een man die op z’n moment heel realistisch kan denken.. we weten nog niks. Het is al ons kindje en we houden er niet minder van. Wat ze ook heeft we houden van haar zoals ze is. En dat gaf rust. Even rust in mijn hoofd.