Snap
  • Zwanger
  • Medisch
  • Laatsteloodjes
  • 38weken
  • hogebloeddruk

De laatste loodjes, even een enorme domper

Van ziekenhuisbezoek naar ziekenhuisbezoek

Vandaag 38 weken zwanger, redenen voor een feestje! Mijn zwangerschap liep geweldig, met weinig klachten, tot 4,5 week terug. Ik voelde me opeens zo beroerd, dat ik de verloskundige maar had gebeld. Die kwam langs en ik ben toen meteen met een veel te hoge bloeddruk naar het ziekenhuis gestuurd. Daar aan de ctg en bloeddrukmeter en ondertussen werd mijn bloed en urine onderzocht. Mijn bloeddruk was niet meer zo extreem hoog als het thuis was, maar bleef wel constant te hoog (onderdruk boven de 90). Vanaf dat moment loop ik niet meer bij mijn eigen verloskundige, maar in het ziekenhuis. Ook nog eens niet het ziekenhuis waar ik oorspronkelijk wilde bevallen, want die had die dag geen plek mocht de kleine komen. Urine en bloedwaarden waren gelukkig helemaal goed! Met 3 pillen en een recept om meer pillen te kunnen halen de dag erna, mocht ik weer naar huis. 

Vanaf dat moment, werd mijn zwangerschap een grote ramp, ik voelde me zo beroerd en kwam 2x per week in het ziekenhuis vanwege al mijn klachten. Op een gegeven moment werd er gedacht dat ik een blaasontsteking had, kreeg hiervoor een antibioticakuur mee, deze netjes afgemaakt en er enorm ziek van geworden, om er een paar dagen later achter te komen dat er uiteindelijk helemaal geen blaasontsteking was. 

De meeste verloskundigen en verplegend personeel waren heel vriendelijk, maar diegene die me aan de antibiotica had gezet hoef ik nooit meer te zien. Vanaf het moment dat ze me zag, had ik al meteen het gevoel niet serieus genomen te worden, ook mijn vriend had dit gevoel enorm. Al mijn klachten zouden komen door die blaasontsteking en dat wist ze 100% zeker, ook al zette ik daar mijn vraagtekens bij. Gelukkig heb ik haar hierna nooit meer gehad!

Vorige week vrijdag weer een controle gehad, bloeddruk leek weer even te hoog, maar na een half uurtje meten bleef hij netjes, zelfs onder de 80! Heb toen slaaptabletjes meegekregen, om 1 nachtje goed te kunnen slapen, gezien ik op dat moment al 3 weken heel slecht sliep. Die nacht ook eindelijk weer een goede nacht gehad. De nacht erna was weer beroerd, maar sinds maandag is alles veranderd! Ik slaap weer goed, voel me weer een stuk fitter en ben positief in dat ik die laatste uren/dagen/weken (je weet natuurlijk maar nooit!) wel vol ga kunnen houden. Morgen weer een afspraak, met deze keer vooraf al een half uurtje aan de bloeddrukmeter. 

Ik kan niet wachten tot ik mijn kleine jongen in mijn armen kan nemen, maar op deze manier kan ik het fysiek en mentaal nog wel aan als hij nog even op zich laat wachten!