Snap
  • Zwanger
  • Bevallingsverhalen
  • Bevalling
  • Bevallingsverhaal
  • positievebevallingsverhalen
  • meevaller

De bevalling cadeau gekregen?

het allermooiste cadeautje ooit!

Je leest altijd dat vrouwen veranderen tijdens een bevalling. Je kunt maar beter niet teveel zeggen want ze kunnen nogal in hun eigen wereld zitten. En ze kunnen nogal uit hun slof schieten. Aangezien dat wel typisch Erica is gingen wij er vanuit dat ik een kreng zou zijn tijdens mijn bevalling. En dat is nogal zacht uitgedrukt. Echter was ik een heel ander persoon, zo rustig en stil.

Na het plaatsen van een ballonnetje op zondag, werden op maandag mijn vliezen doorgeprikt. Hier was ik zo blij mee. Toen ik met 37 weken mijn babycontrole had was de gyneacoloog vrij duidelijk. Híj had zich grote zorgen gemaakt en het was tijd om de inleiding in te plannen.

Nadat ik die week op donderdag en zaterdag in het ziekenhuis was geweest werd ik op zondag ingeleid door middel van een ballonnetje. Deze viel er al snel vrij uit, maar helaas zonder resultaat. Dus een volgend ballonnetje, hier kreeg ik heel veel krampen van. De dienstdoende gynaecoloog wist ook zeker dat ze me niet weer zou gaan zien, want ik zou die nacht gaan bevallen. Echter weet je natuurlijk niet hoe het gaat lopen. Er gebeurde helaas weer niks.

Maar maandags om 11.30u word ik opnieuw getoucheerd en heb ik 3CM ontsluiting. Dus worden om 12.00u mijn vliezen doorgeprikt. Vanaf dat moment lig ik op bed, ik mag het bed niet meer af in verband met het monitoren. Ze kunnen ook op een andere manier monitoren zodat ik wel kan lopen, maar omdat hij hem nu al afentoe niet pakt willen ze het graag op deze manier doen.

Er gebeurd weinig qua ontsluiting. De weeën komen wel op gang na een paar uur en die zijn ook direct vrij heftig. Als ik om 18.00u nog steeds 3 CM ontsluiting heb zeg ik dat ik graag pijnstilling wil. De enige pijnstilling die ik kan krijgen is een ruggenprik. Ik durf dit echt niet en had gehoopt op een morfinepompje. Echter heb ik echt veel last van de weeën en die ontsluiting wordt maar niet meer. Dus ik moet een keuze maken. Ik kies voor de ruggenprik.

Terwijl ik echt wel last van de weeën heb blijf ik echt onwijs rustig. Dit had ik echt niet verwacht. Ik had verwacht dat ik een vals kreng zou worden. Maar niks is minder waar. Zo rustig ben ik zelden en mijn vriend verbaasd zich hier ook over. Ik lijk wel een ander mens.

De ruggenprik wordt gezet rond 19.00uur en dit is echt hemels. Ondanks dat ik heel bang was voor een ruggenprik valt het me echt ontzettend mee. Wat een verademing. Ik heb geen pijn meer en voel me helemaal top. Ik wil even gaan slapen maar dit lukt me echt niet. Dan maar wat vlogs kijken. Ondertussen google ik ook nog van alles over ontsluiting en persweeën, Want zeg nou zelf? Echt een perfect moment om dit te doen terwijl je zelf aan het bevallen bent.

Om 22.00u krijg ik al steeds meer weeën die ik echt goed voel. Maar hé was dat niet het idee van bevallen? Dus afentoe schroef ik m'n pompje iets op en het is prima te doen zo. Inmiddels zit ik op 5CM ontsluiting. Ik had toch echt gehoopt op meer maar oké. Om 01.30u wordt ik opnieuw getoucheerd. 7CM ontsluiting inmiddels. Fijn het schiet wat op. Als ik om 2.15u zo erg last van de weeën heb checken ze opnieuw mijn ruggenprik. Want ze hebben net gekeken en ik heb nog steeds 7CM ontsluiting. Dus ze denken dat de ruggenprik niet goed meer zit. Gelukkig zit hij nog helemaal goed. Ik vertel ze dat ik naar het toilet moet niet over nadenkend wat dit kan betekenen. Ze zeggen dat dat niet kan en dat ik niet mag persen! 

Maar als ik het blijf aangeven wordt er opnieuw een gyneacoloog gehaald en deze checkt alles nog een keer. Dan heb ik 9CM ontsluiting en vraagt ze of ik wil persen. Zo duwt ze het laatste randje weg, zodat de ontsluiting volledig is. Ze zegt dat ze iedereen ophaalt en dat het zover is, ik mag gaan persen. Als de verpleegkundige erbij komt vraag ik nog even hoelang het persen gemiddeld duurt. Ze vertelt me dat het echt wel een uur kan duren omdat het mijn eerste kindje is. Maar ze zegt er ook bij dat ik nog even door moet zetten en dan ons ventje in mijn armen heb. En zo is dat maar net. 

Voor dat iedereen terug komt en aanwezig is zijn we ongeveer 2 uur verder, oké grapje. Maar dit duurt voor mijn gevoel wel heel lang. Maar dan is het moment daar, ik mag dan eindelijk gaan persen om 2.45. Na mijn idee is 5 min later Dax geboren. Maar om 2.59 is het zover, ze vragen me of ik mijn ogen wil open doen. Ik wacht nog steeds op het moment dat het hoofdje er door moet, want ik heb geleerd van alle programmas en vlogs dat dit voelt als een vuurbal, en dat dit het pijnlijkste moment is! Maar daar is hij dan, onze lieve mooie Dax Noëll. Ik ben trotser dan trots! Knap knap ventje wat ben je mooi. 

Ik voel me meteen de oude, ja natuurlijk vloei ik wel. En weeën voel je ook echt. Maar persen vond ik juist heel fijn en niks pijnlijks aan. Ik vond het echt meevallen! En zo kan ik nog wel 5 keer bevallen. Ik was direct weer op de been, en had nergens last van.

 Ik kijk zo positief terug op mijn bevalling. Soms zeggen mensen dat ik het cadeau gekregen heb, en ik vind het het mooiste cadeautje wat ik kon krijgen! En hopelijk denk ik over een paar maanden nog zo positief over bevallen want dan mag ik weer! Yesss. 

3 jaar geleden

Zeker het allermooiste cadeau ooit! Bedankt voor je mooie verhaal