Snap
  • Zwanger
  • baby
  • hartje
  • Maastricht
  • Hartklepje

32 weken ‘laatste’ check in Maastricht

Op naar Maastricht de laatste check dachten we. Maar helaas dat was niet zo. We wisten zeker dat ze ons gingen vertellen dat alles goed was met ons meisje. Wij geloofde in haar en onze zwangerschap.

De echo werd gedaan met kindercardioloog en een gynaecoloog. Ze waren beide relaxt, dit was voor ons zo fijn. Het hartje was nog niet helemaal hoe het hoorde te zijn. Er was een minimale verdikking van het hartklepje naar de longslagader. Dit was de vorige keer ook al te zien! Het was zo minimaal dat ze aan het twijfelen waren of we nog ondercontrole mochten blijven bij ons eigen ziekenhuis of dat we toch in Maastricht moesten komen. Omdat we al zoveel mee hadden gemaakt met verschillende echo’s is er besloten dat onze bevalling in Maastricht ging zijn. En daardoor ook nog de verdere controles. Hier zijn altijd artsen aanwezig. En ze wilde toch ons meisje monitoren na haar geboorte gewoon om te kijken hoe ze het buiten de buik zou doen. En of er eventueel geopereerd moest worden. Dit zou dan het plaatsen van een ballonnetje zijn bij de verdikking van de hartklep. Maar de artsen vertelde ons dat het volgens hun een kleine kans zou zijn. Dit stelde ons gerust. 

Ook vertelde ze ons dat de groei van ons meisje zo goed was dat we geen wekelijkse echo’s meer hoefde te maken. Whoehoee!!!! Er werden wat afspraken ingepland voor een rondleiding nog een echo. Alle afspraken waren toch anders met de corona. Maar ondanks dat waren alle artsen zo lief voor ons.

Uiteindelijk prikte we een datum voor een inleiding. We wonen 45 min van Maastricht af. Dus een bevalling die zelf zou beginnen zou niet haalbaar zijn.

Voor papa was dit geweldig, we maken altijd grapjes over dat hij alles zo gestructureerd mogelijk moet hebben. Dus hij kon op zijn werk alles plannen voor dat hij er niet zou zijn. Hij is tenslotte planner van beroep. 

05-07-2020 zouden wij naar het ziekenhuis gaan.

Toch vertelde we iedereen dat de bevalling zo natuurlijk mogelijk mocht beginnen en dat we bij het minste of geringste meteen naar Maastricht zouden moeten. Haha iedereen geloofd ook gewoon wat je zegt. Als ze een beetje zouden nadeken kun je weten dat dit niet haalbaar zou zijn.