Snap
  • Zwanger
  • #zwanger
  • #mamaplaats
  • #mamablog

24 jaar & binnen een jaar 'weer' zwanger.

Ow mensen wat heb ik lang getwijfeld of ik dit wel opschrijven moest. Maar steeds diep in mijn hart blijft het fluisteren, je moet delen hoe jij dit ervaart. Dus met zweet in mijn handen, en een bonzend hart begin ik dan maar aan mijn eerste blog hier op Mamaplaats.

Het begon allemaal nu bijna een jaar geleden. Mijn leven veranderde compleet toen op 30 oktober 2019 om 00:40 onze lieve Anna geboren werd. Wat was ik verwonderd, verbluft en vooral verliefd toen dit kleine popje op mijn buik gelegd werd. De maanden erna waren alsof we op een roze wolk leefde, ik stond er versteld van hoe je meteen voor de volle 100 procent van je kindje kunt houden. We beleefde elk groei sprongetje intens, en nu bijna 11 maanden later sta ik er versteld van hoe een baby in 11 maanden kan ontwikkelen tot een kindje wat kruipt, lacht een boterhammen met pasta eet. 

Maar (en ik twijfel nu al of ik wel 'maar' wil zeggen) op 31 maart kwamen wij erachter dat ik 'weer' in verwachting was. Ik heb wel zoon 5 testen gedaan omdat ik het eerst niet wilde geloven. Totaal onverwachts kwam dit op ons pad, en ja ik moest er echt wel even aan wennen. De eerste dagen kon ik alleen maar huilen (hormonen??), en wou het liefst de hele dag in bed blijven. Vooral de gedachte dat ik misschien te kort zou doen aan onze Anna als ik straks niet lekker zou worden, ik was bang dat ik haar zou verwaarlozen en ik geen goede moeder meer voor haar kon zijn. Maar de gevoelens die het meest de kop opstaken waren: Hoe moet ik dit ooit aan de buitenwereld gaan vertellen, en wat zullen de mensen wel niet denken. Laten we eerlijk zijn, als je binnen een jaar weer zwanger bent, word je daar toch een beetje schuin op aangekeken. 

Mijn man, en echt ode aan hem! Was meteen positief, '' Ja maar lieverd, het is toch niet belangrijk wat de mensen vinden want die vinden toch altijd wat. Het is juist harstikke leuk dat Anna nu straks een broertje of zusje krijgt die maar een jaartje met haar verschilt. Die lekker met haar kan spelen, en als ze ouder zijn elkaar in de haren kunnen zitten." Dat hielp me echt een een beetje uit mijn schulp te komen. 

Het moment dat we het tegen de eerste paar mensen gingen vertellen voelde zo drukkend, terwijl het toch juist een moment van complete vreugde zou moeten wezen. En inderdaad zoals ik verwacht had kreeg ik een aantal keer de reactie: '' Oh dat is wel wat snel of niet? '' Op het moment waarschijnlijk niet zo rot bedoeld door deze mensen als dat het bij mij overkwam. Ik had echt de neiging om mezelf te verontschuldigen voor het feit dat we 'weer' in verwachting waren. En als ik daar nu aan terug denk word ik eigenlijk heel erg boos op mezelf, want wie zijn zij, wie ben ik om me voor dit lieve kleine wondertje te willen verontschuldigen? Want dat is en blijft het, een klein lief wondertje die al maar groeit en groeit. Een wondertje dat schopt en beweegt en mijn buik steeds boller maakt. Gelukkig kregen we ook heel veel lieve, blijde en bemoedigende reacties.

Nu mijn buik dikker word kijken mensen me helemaal schuin aan. Zeker als ik ook nog met Anna in de wagen loop. Je ziet ze gewoon denken. Maar nu ben ik er niet meer gevoelig voor. Nu kijk ik terug, dankbaar dat ik straks  moeder mag zijn van twee kindjes die hopelijk heel veel op hun vader lijken. 

En of onze An onder mijn zwangerschap lijdt? Geen seconde, ze lacht speelt en is het vrolijkste kind wat ik ooit heb gezien. Onze baby mag zich straks gelukkig prijzen met zoon zus als zij!

Ben jij ook wel eens binnen een jaar in verwachting geweest? En wat waren jou ervaringen? Ik ben benieuwd naar jullie verhalen!

Liefs Mirjam

Herkenbaar! Mijn dochter was 6 maanden toen we erachter kwamen dat ik zwanger was van de 2e. Ook verschillende reacties gehad! De oudste is nu 1,5 en de 2e is 3 maanden, het is pittig maar ook wel echt leuk, ik hoop dat ze straks leuk met elkaar kunnen spelen 😅 . Een goede zwangerschap gewenst ☺️

3 jaar geleden

Wat leuk zeg! Gefeliciteerd met jullie zoontje! Bedankt voor je reactie, soms is het goed te weten dat je niet ‘alleen’ bent. 😄

Zo herkenbaar! De oudste is nu 13 maanden en de jongste net een maandje. Ik voel me gezegend met 2 prachtige zonen en vooral dat het zo makkelijk ging. Maar inderdaad, niet iedereen snapt het... Zolang de kindjes maar gelukkig zijn!😁