Snap
  • Voeding
  • #dokter
  • #doktersafspraak
  • #koemelkallergie

De eerste 4 maanden met Jess Joel.

De eerste 4 maanden van Jess Joel… De titel zegt eigenlijk al veel.

Na bijna 2 weken in het ziekenhuis te zijn geweest omdat Jess zelfstandig moest leren eten mochten wij eindelijk naar huis. Zo ontzettend blij en trots liepen wij het ziekenhuis uit. Jess was nog zo klein dat je hem bijna moest zoeken of hij überhaupt wel in de maxi-cosi lag. Vanaf Jess zijn geboorte heeft hij moedermelk gehad. Ik heb heel lang getwijfeld of ik het zou gaan proberen want het leek mij niet iets voor mij. Toen Jess 6,5 week te vroeg op de wereld kwam waren mijn twijfels direct weg. Ik ga het proberen en niet geschoten is altijd mis , ik wilde mijn kindje de beste voeding geven die op dat moment het beste voor hem was. Tot mijn verbazing ging het vanaf het eerste moment goed en heeft hij altijd moedermelk gehad. Vanaf het moment dat wij thuis kwamen wilde ik er wel mee stoppen. Ik was moe van alles en geprikkeld en merkte dat daardoor de moedermelk ook niet meer op gang bleef. Rustig afbouwen?? Nee voor mij niet.. Hup gelijk gestopt en dat ging heel goed eigenlijk.

Ons was geadviseerd vanuit het ziekenhuis om Hero te geven en wij als leek zijnde hebben dat ook gedaan. Vanaf dat moment werd Jess een andere baby en had veel huilbuien tot krijsen aan toe. Van alles geprobeerd ander merk, voeding voor krampjes, de flessen in 2x aanbieden maar niks mocht baten. Mijn man was na de 2 weken ziekenhuis weer aan het werk gegaan en ik was de hele dag met een huilbaby. Als mijn man thuis kwam nam hij het over zodat ik even een rondje kon lopen of even wat voor mezelf kon doen. Je zag aan het huilen van Jess dat er iets niet klopte. Je moedergevoel volgen roept iedereen.. We zijn naar de Osteopaat geweest want de huisarts had ons verteld dat het kwam omdat Jess last had van krampjes. Ons eerste kindje en wij dachten oké … de huisarts zal wel gelijk hebben. Na 3x Osteopaat zijn geweest werd het niet veel beter en heb ik de huisartsenpost gebeld. Hup naar het ziekenhuis met mijn ontroostbare kindje. Mijn moederhart brak… weer een arts die vertelde dat het niks anders kon zijn als de krampjes.. Tegenwoordig hebben de artsen volgens mij zo een lijst wat ze afvinken als er een kindje langs komt van wat het allemaal wel of niet kan zijn.

Ik was er klaar mee.. Ik heb zelf maar de kinderarts gebeld want Jess liep tenslotte toch nog onder behandeling. Hoe ik het in mijn hoofd haalde zomaar te bellen want het gaat altijd via de huisarts… Ik moest eerst daar weer een afspraak maken. Ik ben met Jess Joel direct zonder afspraak naar de huisarts gegaan en geëist dat ze Jess direct na keken en een verwijzing naar de kinderarts moesten maken want ik wist het niet meer. Wij sliepen slecht Jess sliep slecht. Slaap te kort doet een hoop met een mens… Denk dat iedereen die met zo een situatie bekend is wel snapt wat ik bedoel…. Ik wist het zeker mijn kind heeft koemelkallergie. Dat is wat er op dat moment in me op kwam en het direct ook tegen de huisarts zei. Nee hoor zei de huisarts hoe kom je daarbij u kindje heeft helemaal geen uitslag.. ??? De artsen denken dat alle kinderen op bepaalde dingen hetzelfde reageren. Ik eiste de doorverwijzing en diezelfde dag konden wij terecht bij de kinderarts en eindelijk voelde wij ons gehoord. De kinderarts heeft gelijk de Pepti voorgeschreven en we mochten gelijk beginnen met de voeding die speciaal gemaakt is voor kindjes met een koemelkallergie. Geloof het of niet maar na fles 1 hadden wij een heel ander kind. Een vrolijke baby die alleen nog huilde als hij honger had.

Na een half jaar moesten wij de blinde provocatietest doen. Dat wil zeggen dat je 2 dagdelen in het ziekenhuis bent en de ene dag krijgt hij melk en andere dag Pepti en dan observeren hoe je kindje erop reageert. Na dag 2 was het al duidelijk. Jess werd erg onrustig en de conclusie was dan ook dat het inderdaad koemelkallergie was. De test moet je doen voor de verzekering anders word die voeding niet vergoed en het is natuurlijk wel fijn om te weten hoe het na een half jaar is met zijn koemelkallergie. Maar wij vonden het wel erg zielig want je hebt je kind weer een dag buikpijn gegeven terwijl het eigenlijk al duidelijk was voor ons.

Jess is bijna 1,5 en drinkt nu bij zijn lunch een beker melk en dat gaat goed. Hopelijk blijft het zo gaan en kan hij gewoon lekker alles eten en drinken.

Lieve mama’s en papa’s.. Luister asjeblieft naar jullie gevoel en hart.. Doktoren doen uiteindelijk ook maar wat. Als vader en moeder weet je wat er met je kind is en wat het beste voor je kindje is.