Snap
  • Kind
  • prikkels
  • Hartafwijking

Prikkels en vrolijkheid

Dat hartje wat wij voor het eerst zagen kloppen, het geluidje alsof er een stoomtrein voorbij komt. Dat hartje heeft moeite.

Ik betrap mezelf nog steeds op de bezorgdheid, vooral de ‘s nachts, even luisteren of je nog ademend. Het idee maakt mij benauwd, maar gek is het niet als ik kijk wat je allemaal al hebt meegemaakt.

Je bent een voorbeeldig kind, dat zei de zuster terwijl ze een ecg bij je afnam. Je lag daar chil en in vertrouwen. Je weet gewoon op je 2 jarige leeftijd wat er van je verwacht wordt tijdens een bezoekje aan de cardioloog.

Het eerste lachje, het lachje waar ik om moest huilen omdat je dat voor het eerst deed, het lachje waar ik nu soms om moet huilen omdat ik weet dat je lacht als je gelukkig bent.

Dat je gelukkig bent, maakt mij nog gelukkiger, want ondanks de stoomtrein waar je nu in zit, ben je bij elke stop verder ontwikkelt.

En soms vind je de situatie maar vervelend, want je hoofdje wilt het, maar je lichaampje kan het niet.

Maar lieverd, het geeft echt niet. Kijk waar je tot nu toe bent gekomen. Ik ben zo ongelofelijk trots op jou! Dat je toch na alle prikkels elke dag weer, je liefde toont aan mama❤️