Snap
  • Kind
  • antibiotica
  • oorontsteking
  • opname
  • kleindrolletje

Oorontsteking deel 2

Deel 2: 

De rit naar het ziekenhuis was onrustig, Jill deed niks anders dan huilen, huilen van de pijn dat was zeker. Tony wist niet zo goed wat hij er allemaal van moest denken, hij was gelukkig rustig maar opzoek naar bevestiging of het wel goed ging met zijn kleine zus. 

Eenmaal op de huisartsen post, hebben wij 3 kwartier zitten wachten voordat we aan de beurt waren, Jill huilend en Tony begon ook te huilen van moeheid en verveling. Op dat moment wisten wij ons ook geen houding aan te nemen in die volle wachtkamer, mensen keken wel en sommigen probeerden Tony een beetje af te leiden door een glimlach of kiekeboe (ontzettend tof!!) 

Eindelijk waren we aan de beurt, we gingen naar binnen en 2 artsen (1 in opleiding) keken in Jill haar oor (dit was pijnlijk en vond ze natuurlijk niet leuk!) Ze waren met elkaar in overleg en hier kon ik uit halen dat het niet goed zat, dit klopte.. we werden doorverwezen naar de SEH (spoedeisende hulp) waar de kno arts op ons zat te wachten, weer werd in haar oor gekeken en heb Jill in een houdgreep moeten nemen zodat de kno arts goed kon kijken.

Een naar binnen geslagen midden oorontsteking werd geconstateerd. Het vocht, de pruttel alles heeft zich achter haar trommelvlies opgehoopt wat voor een gigantische pijnlijke druk zorgde. Ze moest worden opgenomen op de kinder afdeling. Eenmaal daar moest er een infuus geprikt worden voor de antibiotica en pijnstilling, ik heb mijn man geopperd mee te gaan want ik trok dat niet. Ze hebben Jill met 4 man vast moeten houden en 3 keer moeten prikken voordat ie goed zat. 

Mijn vader heeft mij en Tony opgehaald, en Mickeal bleef bij Jill. Thuis heb ik schone kleren voor Jill, Mickeal en Tony gepakt. Tony ging logeren bij mijn ouders, Jasmijn ( beste vriendin die inmiddels ook op de hoogte was van de situatie)  heeft mij opgehaald en is mee gereden naar het ziekenhuis om de spullen weg te brengen. 

Jill stond bij aankomst vrolijk in haar bedje te springen, compleet opgekikkert van de antibiotica en pijnstilling. We kregen te horen dat er gekeken werd naar wat de antibiotica zou doen en dat als de zwelling de volgende dag niet minder was er geopereerd moest worden. 

Hier meer over in de volgende blog.