Snap
  • Kind
  • mama
  • prematuur
  • dankbaarheid
  • NICU

Mijn NICU kleuter

Mijn NICU kleuter

Mijn meisje. Ze mag volgende week voor het eerst naar school. Een ochtenden wennen.

Toen ik haar inschrijfformulier terug bracht naar school, heb ik huilend het gebouw verlaten. Ik had nooit durven dromen dat ik Carmen naar school zou mogen brengen. 

Wat voor de meeste papa’s en mama’s en voorheen voor mij ook, zo vanzelfsprekend leek. Is dat met Carmen heel anders. 

Bij 18 weken zwangerschap kreeg ik steeds vaker harde buiken. Kan gebeuren zou je zeggen. Mijn zwangerschap ging gepaard met heel veel stress dus dit was geen toeval.. Ik werd opgenomen in het ziekenhuis omdat er op de echo te zien was dat er ontsluiting tot stand kwam.

Ik kreeg medicatie en moest liggen. Net die middag had ik samen met Caithlin en Indy een bericht gemaakt om aan te kondigen dat ze een broertje of zusje kregen. En een paar uur later leek alles onzeker te zijn.

Na twee weken werd ik ontslagen uit het ziekenhuis. Medicatie mee, bed in de woonkamer en afwachten maar. Het leek ‘goed’ te gaan zolang ik maar zorgde voor zo min mogelijk stress. Dat lukte niet helemaal.. Carmen werd veel te vroeg geboren. Na een spoedkeizersnede was ze er dan. Mijn Carmen. Mevrouw van Walraven. Iemand zo badass als zij, ken ik niet.

Ze was/is zo ongelofelijk sterk. De tranen prikken in m’n ogen als ik er aan denk wat ze allemaal heeft moeten doorstaan de afgelopen drie jaar. De ontelbare vele ziekenhuisopnames, prikken, infusen, tranen, sondeslangetjes... Bange, prachtige blauwe oogjes keken me aan, haar haartjes op haar klamme voorhoofdje geplakt... Ik kon de woorden niet meer vinden om haar gerust te stellen. Dus ik zei niets. Kriebelde haar rug, zong de hele freakin Amsterdam medley 1000x, knuffelde haar, zat nachten lang naast haar.

En nu gaat het al 2,5 maand zo goed. Op een paar benauwde, snotterige nachten na? Ze is bijna 4. Ze mag naar school. Ik herhaal: Carmen mag naar school!!!! Dit gevoel is onbeschrijfelijk. Alle momenten waarop ik dacht dat ze het niet zou redden. En nu, woorden schieten te kort.

Haar ijzer sterke karakter heeft er voor gezorgd dat ze er nog is! En dat ze alles gaat bereiken waar ze ooit van zal dromen.

Jullie hebben geen idee hoe dankbaar ik ben. Hoe dankbaar wij zijn. Caithlin, Indy, Carmen en iedereen die naast ons staat.  Ik mag Carmen naar school brengen. Haar kleine, geweldige, warme, heerlijke handje in de mijne. Naar school!

4 jaar geleden

Wauw! Ik hoop echt dat het zo goed blijft gaan. Dat gun ik jullie gezin gewoon zo erg. Jij bent net zo sterk. Maar of ik je nu met de moeder van de andere mevrouw van Walraven wil vergelijken 🥰😘 Ook haar zusjes wat een kanjers. En je bent alleenstaande moeder, alles komt op jou alleen neer. Dus chapeau!